සුරන්ගෙ කාර් එක

මේ සිද්ධිය උනේ 2013දී… ටිකක් ගොං පාට් එකක් මම දාපු….ටිකක් නෙවෙයි ගොඩක් ලොකු  ගොං පාට් එකක්….

සිද්දිය වෙච්චි දවසෙ ක්ලාස් එකේ ළමයි පාටි එකක් ඕගනයිස් කරලා තිබුනා….ඉතිං ඒ ළමයි අපිටත් ඒකට ආරාධනා කරලා තිබුනා…වල්ගම “සරසි” කියලා හෝටලේක තමා මේ පාටිය තිබුනෙ…මාත් ඉතිං උදේම ලෑස්ති වෙලා පිටත් උනා….

මම ටිකක් කලින් ඇවිත් තිබුනු නිසා ලොකු තාත්තලාගේ ගෙදරත් පොඩ්ඩක් ගිහින් ඉඳලා ආයේ හෝටලේ පැත්තට එන්න ආවා..හෝටලේ තිබුනේ පාරෙන් එහා පැත්තේ….මම වාහනෙ ස්ලෝ කරලා හරියට සිග්නල් දාලා හරවනකොටම කොහේ හරි ඉඳලා ආපු බයික් එකේ හිටපු හරකෙක් මගේ සිග්නල් ලයිට් එකෙත් වද්දගෙන නවත්තන්නෙම නැතුව ගියා….

මට පට්ටම මළ….2013 කියන්නෙ ඉතිං මට වයස 26යි….හොඳටම උණ තියෙන කාලේ..

මම එහෙම්ම ආයෙ වාහනේ රිවස් එකට ගහලා මූව ෆලෝ කරන්න ගත්තා…කොහොමහරි ලයිට් ගහලා හෝන් ගහලා ඌව ඕවටේක් කරල නැවැත්තුව…

බයික් එකේ දෙන්නෙක් හිටියා…. පිටිපස්සෙ හිටපු එකා හෙන ගැම්මෙන් බයික් එකෙන් බැහැල මගෙන් “ඇයි” කියලා ඇහුවා…

ඌ එහෙම ඇහුවම මට තවත් මළ…ඇයි යකෝ වැරැද්ද කරලා තව කට ගහන් එද්දි….
මම කිව්වා

“උබ නෙවෙයි නේ එලෙව්වෙ…උබ කට වහපන්”

මගේ ටෝන් එක ටිකක් දරුණු උන නිසා ඌ ශේප් එකේ කට වහ ගත්තා…

මම ඊටපස්සෙ බයික් එක එළවපු එකාට හොඳට  දෙසා බාන්න ගත්තා…මට ශුද්ධ සිංහල වලට A+ තියෙන්නේ…වඳුරු කුණුහරුප පවා මම දන්නවා…

මූ ඊටපසේ කියනවා
“නෑ අයියෙ එතන නවත්වන්න බෑ නේ..අනික අපිට හොඳටම පරක්කු වෙලා තියෙන්නේ  අද ලක්ෂ්මන් මහත්තයා පිළි ගන්න යන්න තියෙනවා

(මට කලින් කියන්න අමතක උනා..එදා ලක්ෂ්මන් යාපා මහත්තයාට මොකක් හරි ඇමතිකමක් ලැබිලා පළවෙනි පාරට මාතරට එන දවස….ඉතිං එයාව පිළිගන්න අම්බානක උත්සව සංවිධානය කරලා මාතර)

අරූ ඔය විස්තරේ කිය කිය ඉද්දි තව බයික් එකක් ඇවිත් නැවැත්තුව…උන්ගෙ සෙට් එකේ… දැන් උන්ගෙ හතරයි…මම තනියම…
(ළාවට ශර්ට් එක අස්සෙන් හීනියට දාඩිය දාන්න ගත්තත් මම බය පෙන්නන්න ගියේ නෑ…. 
මොකද ඔය ඒරියා එකේ ඉස්කෝලෙ යාලුවො අම්බානක හිටිය….

ඔය අස්සෙ අර පස්සෙ බයික් එකේ හිටපු එකෙක් තව කාටහරි කෝල් එකක් අරන් කියනවා
“මචං පොඩ්ඩක් හරවන් වරෙන් සුසිදුට පොඩි කරදරයක්”

දැනටමත් හතරක් ඉන්න එකේ තව සෙට් එකක් ආවොත් රජ කෑමක් සෙට් වෙයි කියලා හිතත් කියන්න ගත්තා….

ඒ කෝල් එක ගත්ත එකා…. කෝල් එකේ ඉන්න ගමන් මගෙන් ඇහුවා
“අයියෙ මේ හරියට කියන්නෙ මොකක්ද?
(ඒරියා එක මොකක්ද)

අම්මටසිරි ඒක අහපු ගමන් මගේ බය කොහෙන් ගියාද දන්නෙ නෑ….මුන් මේ පැත්තේ උන් නෙවෙයි කියලා තේරුනාම බෝලේ මගේ පැත්තට ආයෙ ආවා…දැන් ආයේ මම රජා වගේ
(ඕක තමා මනුස්ස ස්ව්භාවෙ)

ඔය අස්සෙ තව එකෙක් මට කියාගෙන ආවා
“අපි කුලවීර ඇමතිගෙ මිනිස්සු” කියලා

මට ඒක කිව්වම තව ඌරුජුවල්….(කුලවීර කියන්නෙ ඇමති කෙනෙක් නෙවෙයි…වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභාපති…අපේ තාත්තගෙ යාලුවෙක්)

මම ඒක කියපු එකාට කිව්වා “කුලවීර කොහෙන්ද *&$% ඇමති කෙනෙක් උනේ”

මුන් එතකොට තව ඇඹරෙන්න ගත්තා…මුන් හිතුවා මම හෙන පොරක් වෙන්න ඇති එහෙම කතා කරන්න කියලා…මට ඉතිං හෙනම ආතල්

(දැන් තමා තේරෙන්නෙ මම කලේ ගොං වැඩක් කියලා…ඒ දවස් නේ ඉතිං…තරුණ කාලෙනෙ)

ඊටපස්සෙ පොරම ආයෙ කියනව..

“නෑ නෑ අයියෙ…අද ලක්ෂ්මන් මහත්තයා දිවුරුම් දෙනවනේ අපි එයාව පිළිගන්න යන්නෙ කියලා….

මට මළ වැඩි උනේ මුන් උන්ගෙන් උන වැරැද්ද ගැන කතා නොකර පොර ටෝක්ස් දීපු නිසා….

උන් එහෙම කිව්වම මම කිව්වා
“ලක්ෂ්මන් යාපාට කියපන් මේක සුරන්ගෙ කාර් එක” කියල

උන්ට දැන් රෙවෙන්න වගේ…උන්ගෙ මූණුවලින් ඒක හොඳට පේනවා…බයවෙලා…උන් හිතන්න ඇති යකෝ මූ මාර පොරක්..ඇමතිතුමාවත් හොඳට දන්නව ඇති මේම කතා කරන්න කියලා

මටත් ඉතිං ඒ වෙලාවෙ මගේ ඇඩ් එක දාගත්ත නිසා හිතේ පොඩි කික් එකක් තිබුනා..

අයියෙ අයියට අලුත් ලයිට් එකක් දාන්න කීයක් යාවිද කියල එකෙක් ඇහුව….

“මට තමුසෙලාගෙ සල්ලි ඕන නෑ ඕයි” කියලා අන්තිම පොර ටෝක් එකත් මම ඉශූ කරලා කාර් එක හරවන් හෝටලේට ගියා….

අන්තිමට දීපු පොර ටෝක්ස් ටිකත් #කේ ගහන්….අතින් 18000ක් දීලා ලයිට් එක හදා ගත්තා….

උන් වැරැද්ද පිළි අරන් හොඳට කතා කලා නම් මෙහෙම නොවෙන්න තිබුනා….

ඒක නෙවෙයි හොඳම සිද්දිය….උන් එදා ගිහින්  ලක්ෂ්මන් මහත්තයාට සීන් එක කිව්වනම් පොර අද වෙනකම් කල්පනා කරනව ඇති “කව්ද යකෝ සුරන්” කියන්නෙ කියලා 

පිරමීඩ

මේක ටිකක් ලොකු හෑල්ලක්.. ඒ වුනාට මේ දවස්වල වෙන දේවල් වල හැටියට මේක දාන්නම හිතුනා

මේ වගේ දේවල් වෙලා නැද්ද?

අවුරුදු පන්සීයකින් විතරක්වත් අපි උන්නද මළාද බලපු නැති උන්

“මචන් ගොඩ යන්න නියම විදියක් තියෙනවා…..මමත් ළගදි පටන් ගත්තේ….මම දැන් හොඳ ගාණක් හොයා ගත්තා…. උබ ඒ දවස්වල ඉඳන් නියම පොරක් නිසා උබට විතරමයි කියන්නෙ…..මේක අපේ රටේ විතරක් නෙවෙයි තියෙන්නෙ….. බිල් ගේට්ස් ගොඩ ගිහින් තියෙන්නෙත් මේකෙන්…..අපේ සර් එහෙම හොරෙක් නෙවෙයි බං…..උබ මම කියනවට මේකට වරෙන්…….ලොකු කම්පැනිවල ලොක්කො ඔක්කොම මේකෙ ඉන්නව බං……උබ මම කියනවට ඇවිත් බලපන්…….නිකන් ඉඳන් සල්ලි බං….කැම්පස් කොල්ලොත් ගොඩක් දැන් මේක කරන්නෙ….අපේ එකෙක් ගොඩ යනවා කියන්නෙ මටත් සතුටුයි…මම මේ උබට තියෙන ෆිට් එකට කියන්නෙ….උබ ඔය මිස් කරගන්න හදන්නෙ ලයිෆ් ටයිම් ඔපචුනිටි එකක්….මේකේ සල්ලි හම්බ කරන්න මහන්සි වෙන්න ඕන නෑ බං…ඊසි මනී!!!!!!!

ඕවා ඇහිලා තියෙනවනම් උන් වාතයක් වෙලා තියෙනවා නම් උන්ගෙන් අනිවාර්යයෙන් පරිස්සම් වෙන්න……

අපේ පොඩි උන්ගෙ මොළ හෝදලා විසබීජයක් දාන එක මහා අමාරු වැඩක් නෙවෙයි….ඒක පට්ට ලේසි වැඩක්…මම ඒකට අහු වෙන උන්ට වැරැද්දක් කියන්නෙ නෑ….ගොඩක් උන් ජීවත් වෙන්නෙ full stress and tension එකේ….උන්ට ලොකු හීනයක් පෙන්නලා ලස්සන හීනයක් විකුණලා මේකට ඇදලා ගන්න පට්ට ලේසියි…..ඉතිං ගොඩක් උන් මේකට නිකන්ම අහුවෙනවා…

කාලෙන් කාලෙට මුන් එක එක fancy නම් දාගෙන මේවා පටන් ගන්නව pyramid selling, multi level marketing, network marketing……ඔක්කොම එකයි…..හැබැයි Ponzi scheme කියන්නේ වෙන එකක්….ඒක අපි පස්සේ කතා කරමු

කොහොමද මේවා වැඩ කරන්නෙ…..

හිතන්න මම අලුතෙන් කම්පැනි එකක් පටන් ගන්නවා ඉලෙක්ට්‍රොනික් ගැජට් විකුණන්න…ඊට පස්සේ මම කරන්නේ Products ටිකක් එකතු කරලා පොඩි බන්ඩ්ල් (Bundle) එකක් හදනවා (ලැප්ටොප් එකයි, ෆෝන් එකයි,හොඳ අත් ඔරලෝසුවයි)…මේ තුනම මට හොඳ Profit එකක් තියාගෙන ලක්ෂ එකහමාරකට විකුනන්න පුළුවන් (150,000)…..ඊට පස්සේ මම කරන්නේ හොඳ මාකටින් කැම්පේන් එකක් පටන් ගන්නවා….මොළ හෝදන….

“නිකන් ඉඳන් සල්ලි හම්බකරන්න කැමතිද කියලා”

ඕක දැකපු ගමන් ගොඩක් පොඩි උන් මේකට ජොයින් වෙන්න අහනවා……හිතන්න මට 10ක් සෙට් උනා කියල….මම උන්ට කියනවා මගේ මේ products ටික දෙනවා ලක්ෂ දෙකහමාරකට (250,000) මට එතැනින්ම ලක්ෂයක් වාසියි…. මේ බන්ඩ්ල් එකේ තියෙන බඩු වලට පොඩි උන් කැමතියි….ගොඩක් කැමැත්තෙන් ගන්න හිතන් ඉන්න ගැජට්..උන් නිකන්ම ඒවා ටික දැක්කම කැමති වෙනවා

හරි…දැන් ඔලුවට එන ප්‍රශ්නේ ඇයි උන් වැඩි ගානක් දීලා මේක ගන්නේ කියල නේ?

  1. උන් දන්නෙ නෑ මම විකුණන්නෙ වැඩි මිළට කියලා
  2. මම උන්ට කියනවා ඒ එක එකාට තව හතර දෙනෙක් එක්කන් එන්න (එක්කෙනෙක් හතර දෙනෙක්)…අලුතෙන් එන උන්ට මගේ මේ බාස්කට් එක (බඩු ටික) Promote කරන්න….. උන් ගන්න හැම එකටම මම 10% කොමිෂන් එකක් දෙනවා….

අම්ම්ටසිරි පොඩි උන්ට මාර හැපී…..උන් හිතෙන් ගණන් හදලා බලනවා (යකෝ හතර දෙනෙක් එක්කන් ආවොත් මට ලක්ෂයක් ලැබෙනවා නේ = 250,000* 10% * 4) එක මාර මැගී නුඩ්ල්ස් (Instant) රිටර්න් එකක්….ඉතින් උන් බොක්කෙන්ම බහිනවා ගේමට……ඉතින් උන් කොහොමහරි 40ක් සෙට් කරන එනවා

කොහොම ගියත් මම ගොඩ….මගේ සේල් එක කොහොමත් වැඩි වෙනවා…අනික මම විකුනන්නේ නෝමල් මිලටත් වඩා වැඩියෙන්…..

දැන් ඉතින් මට තියෙන්නේ අලුතෙන් ආපු 40 මොළ හෝදන එක……මේ 40 දෙනාගේ මොළ හෝදන එක එච්චරම අමාරු නෑ…මොකද උන්ව සෙට් කරපු යාළුවො දහදෙනා මුන්ගේ ඔලුව හෝදලා ඉවරයි….ඉතින් මගේ වැඩේ තවත් ලේසියි….දැන් උන් 40 දෙනාත් මගේ බඩු ටික ගන්නවා…මම තව ගොඩ

මට කරන්න තියෙන්නේ අලුතෙන් ආපු උනාට එකාට තව හතර දෙනෙක් එක්කන් එන්න උන්ට මේක වාසියි කියල ඔලුවට දාන එක විතරයි……

උනුත් කොහොමහරි තව 160 දෙනෙක්ගේ ඔලු හෝදලා මට තව අලුතෙන් බිස්නස් 160ක් එනවා……මෙව්වනේ බොලේ බිස්නස්…..මම ගොඩ

හරි දැන් ඔලුවට එන ඊළඟ ප්‍රශ්නේ මුලින්ම සෙට් උන 10 දෙනාට මොකක්ද තියෙන රිටර්න් එක කියල නේ?

අලුතෙන් එන ගේන බිස්නස් එකට උන්ට තාම කොමිෂන් එක ලැබෙනවා…හැබැයි මේ පිරමිඩ් එක ලොකු වෙන්න ලොකු වෙන්න උන්ට ලැබෙන කොමිෂන් එක අඩු වෙනවා
පලවෙනි රවුන්ඩ් (Round) එකේ උන් ගෙනාපු බිස්නස් වලට උන්ට 100,000 කොමිෂන් ආව….ඊලග රවුන්ඩ් එකේ එන්නේ 40,000……ඊට පස්සේ රවුන්ඩ් ඕක තව අඩු වෙනවා

ඇයි මේකට පිරමිඩ් කියන්නේ???

බලන්න මේක පටන් ගත්තේ මම….ඊට පස්සේ තව 10ක් සෙට් උනා….උන් තව 40ක් ගෙනාව….ඒ 40දෙනා තව 160ක් ගෙනාවා….පිරමිඩ් එකේ ශේප් එක තියෙන්නේ
හිතන්න අලුත් සාමාජිකයෝ එන හැටි

10 X 4 = 40
40 X 4 = 160
160 X 4= 640
640 X 4 = 2560
2560 X 4 = 10240
10240 X 4 = 40960

කොහොමද ඉතින් මුන් Survive වෙන්නේ???? Rounds 13-14 යද්දී ලෝකේ ජනගහනයත් ඉවරයි

හැබැයි මම ඕක උන්ට කියල (කොමිෂන් එක අඩු වෙනවා) මගේ බිස්නස් එක අල කරගන්නේ නෑ…උන්ගේ ඔලුවට මම දාන්නේ මේක ලොකු වෙන්න ලොකු වෙන්න වාසි ඔයාලට තමා කියලා…….

කොහෙන් කොහොමහරි ජොයින් වෙච්ච මුල් සෙට් එකට එයාලගේ Cost එක ශේප් එකේ Cover කර ගන්න පුලුවන් උනත් අන්තිමට සෙට් වෙන ගොඩක් උන් නන්නත්තාරයි……

ගොඩක් උන් දන්නේ නෑ උන් ඇන්දුනා කියලා….ඉතින් උන් කට පියන් ඉන්නවා….සමහරු තියෙන යාලු ෆිට් එකට කට පියන් ඉන්නවා….ඔන්න ඕක තමා කෙස් එක…..

හරි…ඊළගට අපි බලමු කොහොමද මෙහෙම ජල්තර සීන් එකක් අඳුර ගන්නේ කියලා

  1. එන්න දැන්ම අපිත් එක්ක සම්බන්ද වෙලා ගෙදර ඉඳන් නිකන් සල්ලි හම්බ කරන්න
  2. ජීවිතේටම නොලැබෙන වාසියක් ගන්නේ කොහොමද
  3. ලේසියෙන් පෝසත් වෙන්න කැමතිද
  4. ජීවිතේ වෙනස් කරන ආදායමක් ලබා ගන්න කැමතිද?

ඔන්න ඔය වගේ එකක් දැක්කොත් අනිවාර්යෙන්ම ඕක බොරුවක්….හම්බෙන ඉටි ගෙඩියක් නැ…අන්තිමට ලඟින් හිටපු යාලුවොත් නැ……

ඊළගට……

යාලුවෙක් මේක Promote කරන් ආවොත් අපි මොකක්ද කරන්න ඕන?

ඒක බලන්න ඔහොම මෙහෙමයි…..

  1. ගොඩ කාලෙකින් අපිට කතා කරපු නැති එකෙක් නම් වැඩේ ලේසි…..ඉස්සෙලම කියන්න මම කැමති නෑ මචන් කියලා…..ඔව් මම දන්නවා පොර එතනින් නවතින්නේ නැ….ගොඩ කාලෙකින් කතා කලේ උගේ වාසියට, නැතුවට අපිට තියෙන ආදරේට නෙවෙයි….ඉතින් ඌව කෙලින්ම බ්ලොක් (Block) කරලා දාන්න
  2. ළඟ ඉන්න හොඳ යාලුවෙක් වාතයක් උනොත් කියන්න තියෙන්නේ…. “මචන් උබ දැන් ඕකෙන් හොඳ ගානක් හොයාගෙන නේ තියෙන්නේ…මට පොඩි සල්ලි හදිස්සියක් තියෙනවා….පොඩි අතමාරුවක් කර ගමුද….උබ ගාව සල්ලි තියෙනව නේ පොඩි ලෝන් එකක් දීපන් කියන්න……. ඕකා ආයෙත් ලොවෙත් එන්න කියන්නේ නැ….වදෙන් බේරුනා කියල Confirm කරගන්න ඕන නම් පොරට ආයේ කෝල් එකක් දීලා සල්ලි ඉල්ලන්න….වැඩේ ඉවරයි

මම ඉස්සෙල්ල කිව්වා වගේ Ponzi Scheme කියන්නෙත් මේ වගේ ජල්තර සීන් එකක් තමයි….හැබැයි මීට වැඩ ටිකක් වෙනස්..ඒක පස්සේ කියල දෙන්නම්

අන්තිමට මට මතක් උනා සර් ඒබ්‍රහම් ලින්කන් එයාගේ පුතාගෙ මුල් ගුරුතුමාට ලියපු ලියුමේ පොඩි කෑල්ලක්

“It will take time, I know, but teach him, if you can, that a dollar earned is of far more value than five found…”

මම මේක අපිට හරියන විදියට පරිවර්තනය කරන්නම්

“මම දන්නවා….මේකට කාලයක් යාවි….ඒ වුනාට මගේ පුතාට කියල දෙන්න අමාරුවෙන් හම්බ කරන රුපියල අම්බානක වටිනවා කියල නිකන් හම්බවෙන රුපියල් පහකට වැඩිය”

මේක තමා අපේ අම්මල තාත්තල අපිට පොඩි කාලේ ඉඳන් උගන්වන්නේ…එක නිසා ටිකක් ඔලුව කල්පනා කරලා වැඩ කරන්න පුරුදු වෙන්න

If it seems too good be true, it probably is……..❤️❤️❤️

EASY COME, EASY GO ❤

පෝය දවස….

ඉස්සර පොඩි දවස්වල පෝය දවස කියන්නෙ ඉස්කෝලෙ නිවාඩුවක්….ඉස්කෝලෙන් නිවාඩුවක් ලැබුනා කියන්නෙ මාරම ආතල් එකක්….ඒ වුනාට ඒ ආතල් එක කුඩු වෙන්න හේතු දෙකක් තිබුනා….

1. අම්මා පෝයට සිල් ගන්න එක :

මෙහෙම කියන එක හරි නෑ….ඒ වුනාට අම්මා සිල් ගත්තම ගෙදර මාරම පාළුයි…..කිසිම ගතියක් නෑ ගෙදර, මොන මගුලකට නිවාඩුවක් ලැබුනද කියල හිතෙන්නෙ ඒ වෙලාවට

2. ටීවී එකේ බලන්න මුකුත්ම නැති එක :
දැන් වගේ නෙවෙයි…ඉස්සර ටීවී චැනල් ගොඩක් නෑ….ඉන්ටනෙටුත් නෑ…..ටීවී එකේ හැම චැනල් එකකම යන්නෙ බණ වැඩසටහන් (මම දන්නව මම මෙහෙම කියන එක වැරදියි හෙනම පව්කාර අදහසක් කියල)

ඒ දවස්වල පෝය කියලා ආසවෙන් හිටියෙ අම්මටයි ආච්චිඅම්මටයි පන්සලට දානෙ අරන් යන එක….(ආස හිතුනෙ පන්සල් ගිහින් බුදුන් වඳින එකට නෙවෙයි අම්මව දකින්න ලැබෙන එකට)

ටික ටික ලොකු වෙද්දි පෝය නිවාඩුවට මාර විදියටම ආදරෙ කලා…ඒ කලෙත් බණ දහම් කරන්න නෙවෙයි.( ඒ වෙද්දිත් මට්ටු වෙලා නෑ….සසර කෙටි කරන් යන තැනකට දෙයක් කරන්න ඕන කියලා හිතෙන්න ගත්තෙ නෑ….ඒක මගේ පවුකාර ගතිය වෙන්න ඇති)….මේ මම කියන්නෙ කැම්පස් කාලෙ,ජොබ් පටන් ගත්ත මුල් කාලෙ….ඒ දවස්වල පෝය නිවාඩුව කියන්නෙ යාලුවො හම්බ වෙන්න තියෙන දවස…..මාසයක් වැඩ කරල කරලා ස්ට්‍රෙස් එක නැති කරන්න යාලුවො හම්බවෙන දවස……

ඒ කාලෙත් දැන් ගෙවිලා ගිහින්….දැන් පෝය එනකම් නොඉවසිල්ලෙන් ඉන්නෙ ගෙදරට වෙලා මුකුත්ම නොකර පොඩි රෙස්ට් එකක් ගන්න….යාලුවො හම්බවෙන්නවත් එලියට බහින්න හිතෙන්නෙ නෑ….( ඔව් තාම හැදිලා නෑ…පව්කාරයෙක්ම තමා…පෝයට නිවාඩු දෙන්නෙ ඕකට නෙවෙයි නෙ)

කාලෙන් කාලෙට පෝය ගැන මට හිතෙන දේවල් වෙනස් වුනාට නොවෙනස් වෙච්ච දේවල් දෙකකුත් තියෙනව…

1. අම්මා සිල් ගන්න එක….( අම්ම ගැන මට මාර සතුටුයි….අම්මා ජීවිතේ අවබෝධ කරන් වැඩ කරන එක) ඒ වුනාට පෝය දවසේ අම්මා නෑ කියන එක මාර පාලුයි

2. ඒ දවස්වල ඉඳන් හැමතිස්සෙම ප්‍රාර්ථනා කරන්නෙ පෝය දවස සතියේ දවසකට වැටෙන්න කියන එක……

මෙහෙම හිතන මට නිවන අම්බානක දුරයි…මම ඒක දන්නවා…ඒත් පවට පින දෙන්න බෑ නෙ..මේ මගේ ලැබීම….ඒක නිසා මම කියන්නෙ හදිසියෙන් වත් මම එක පාරට මැරුණොත් “නිවන් සුව ලැබේවා” කියලා පෝස්ටර් ගහන්න එපා…මට ඒක දැන්ම හම්බවෙන එකක් නෑ….ඒක නිසා පෝස්ටර් ගහනව නම් ගහන්න “සසරෙ දුක් අවබෝධ වේවා” කියලා

අපි හිතන විදිය හරිද???

මිනිස්සු හිතන විදිය හරි වෙනස්..ඒක අපි හැමෝම දන්නවා…ඒකෙනුත් ලංකාවෙ මිනිස්සු හිතන විදිය පට්‍ටම වෙනස්..ඒ ගැන මම අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑ නෙ….

කැම්පස් එකෙන් අවුට් වෙලා මගේ දෙවෙනි ජොබ් එක කරන්න මම මගේ උපන් ගමට ආවා…මාතරට…ඒ ජොබ් එක තෝර ගත්තෙත් මම ගෙදර ඉඳන් යන්න පුලුවන් නිසාත් සහ ඒ ඔෆර් එකත් හොඳ නිසා…

මේ සිද්දිය උනේ මම ඔෆිස් එකට ගිය මුල් දවස්වල…. මම වැඩ ඕෆ් වෙලා කාර් එකේ ගෙදර එන්න පිටත් උනා…. ටික දුරක් ඉස්සරහට ඩ්‍රයිව් කරන් යද්දි මම දැක්ක පොල්හේන හංදියේ බස් හෝල්ට් එකේ මගේ පොඩි කාලෙ ගමේ යාලුවෙක් ඉන්නව..

මට ඉස්කෝලේ යාලුවො අම්බානකා හිටියට ගමේ වැඩිය යාලුවො හිටියෙ නෑ… අපේ ආච්චිඅම්මා කැමති උනේ නෑ අපි ගමේ අයව ආස්‍රය කරනවට (ඔව් තවත් හිතන විදිය ගැන උදාහරණයක්)

ඉතිං මම කාර් එක නවත්තල පොරව නග්ග ගත්තා…..

අම්බෝ සුරා…..ඔහෙව දැක්ක කල්…..දකින්නත් ආසයි බොලේ…..මම දැන් පොල්හේන හෝටලෙක වැඩ….ජොබ් එක නියමයි…මගේ පඩියත් හොඳයි.මට මෙච්චරක් හම්බවෙනවා…ගමේ උන් එක්ක බලද්දි මගෙ ජොබ් එක සුපිරි…උබ දන්නවනෙ උන් ඔක්කොම ටැංකි යන්නෙ (මාලු අල්ලන්න)….මේක ඉතින් චොර ජොබක් නෙවෙයි….මම ඩිප්ලෝමා එකක් පටන් ගත්තා…වීල් එකක් ගන්න ඉන්නෙ බං…සුපිරි එකක් ගන්නවා…

කොහොමද මචන් ජීවිතේ උබ හොඳට ඉන්නවද කියලවත් අහන්න පොරට මතකයක් නෑ…..අපි දෙන්න හම්බවෙන්න ඇත්තෙ අවුරුදු 7ට විතර පස්සෙ…..ආගිය තොරතුරු කතා කරන්න පොරට ඕන උනේ නෑ…..

පොරට මම දැක්කම පොඩි ඉන්සිකියුරිටි එකක් ආවද නැත්නම් ඒක පොරගෙ හැටිද කියලා මම කල්පනා කරද්දි පොර එක පාරට මගෙන් ප්‍රශ්නයක් ඇහුවා…

“කාගෙද බං කාර් එක….තාත්තගෙ එකද මේ…..”

මම – නෑ බං…මම ගත්තා….

ලීසිං ද? දැන් ෆුල් ලීසිං තියෙනව නේ? ඕන එකෙක්ට ගන්න පුලුවන්……

බොරු කියන්න ඕන නෑ…මට ඒකට හිත යටින් ටිකක් දුක හිතුනා….මම මුකුත්ම කියන්න ගියේ නෑ….

ඊටපස්සෙ පොර ආයෙත්..

කොහෙද බං වැඩ කරන්නෙ? ජොබ් එකක් තියෙනවද?

මම-ඔව් බං…මම වෙයාවෙල් ගාමන්ට් එකේ වැඩ

පොර- උබට පිස්සුද යකෝ ඔච්චර ඉගෙන ගෙන ගාමන්ට් එකක වැඩට යන්න…උබට අඩුම ගානෙ 20000ක්වත් පඩි හම්බවෙනවද? අපරාදෙ බං ඉගෙන ගත්ත ඒවා…මම උබට හොටෙල් එකෙන් ජොබක් සෙට් කරන්නද?

මට ඒ වෙලාවෙ නම් මළම පැන්නා…20000න් මගේ පෙට්‍රල් අලවන්ස් එක කවර් වෙන්නෙත් නෑ….ඒ වෙලාවෙ මට අම්බානක තරහ ගියත් දැන් ඒක මතක් කරල බලද්දි තමා මිනිස්සුන්ගෙ හැසිරීම් තේරෙන්නෙ…..

ඇයි පොරට ඉස්සර අපි ක්‍රිකට් ගහපු හැටි කතා කරන්න බැරි උනේ? ඇයි පොරට දහම් පාසලේ අපි කරපු පිස්සු වැඩ ගැන කතා කරන්න බැරි උනේ? ඇයි පොර ගමේ අනිත් උන් ඔක්කොම මාලුකාරයො මම විතරයි හොටෙල් එකේ රෙස්පෙක්ටබල් ජොබ් එකක් කරන්නෙ කියලා කියන්න හිතුනෙ? ඇයි මම ගාමන්ට් එකේ වැඩ කරද්දී ඒක චොර ජොබක් කියලා කිව්වෙ?

ඒ දවස්වල මට ඕවට උත්තර හොයන්න බැරි උනා…පොර දැක්කත් මට තරහ යනවා…බස් හෝල්ට් එකේ හිටියත් මම දැක්කෙ නෑ වගේ යනවා…නැත්නම් පොඩ්ඩක් වෙලාව පහු වෙලා යනවා…. ඒ දවස්වල ඉතිං මගෙත් ගොංකම…දැන් තමා ඒකත් තේරෙන්නෙ…..අපරාදෙ මම තරහ ගත්තෙ….ඒ පරිණත බවත් වයස එක්කම එන්න ඇති…ඒත් දැන් ඕකත් වෙලා අවුරුදු 10ට කිට්ටුයි….

මේ වගේ සිද්දි අපි ගොඩ දෙනෙක්ගේ ජීවිත වල වෙලා තියෙනව….අපිව පහත් කරලා දෙකේ කොලේට දාලා පොරවල් වෙන්න හදන ගොඩක් මිනිස්සු හිත යටින් බයයි අපිට…. ඉරිසියයි අපි ජීවිතේ ළඟා කරගත්ත දේවල් වලට….උන්ට ඕන කොහොමහරි අපිව රිද්දලා පොඩි ලල් එකක් ගන්න….අපිට නැති දෙයක් උන්ට තියෙනව කියලා පෙන්නන්න…..ඒක තමා මනුස්ස ස්වභාවෙ…… ඒ වෙලාවට උන්ගෙ ආතල් එක ගන්න දෙන්න….ඒකත් පිනක්…අනුකම්පා කරන්න…මුලදි ටිකක් අමාරු වේවි….අම්බානක මල පනීවි…..ඒත් ඒක හුරු කරගන්න බලන්න….ඒක පට්ට

මාලක

මම මාලකව අඳුර ගත්තෙ විස්ඩම් එකේ ලෙක්චරින් වලට ගියාම….අපි දෙන්නම එකම පැනල් එකේ….පොර උගන්වන්නේ P2 මම උගන්වන්නෙ F1

අපි දෙන්න අම්බානක ෆිට් උනේ MBA ක්ලාස් එක නිසා….

ජැන්ඩියට ඇඳලා ෆුල් ස්මාට් එකට තමා පොර බහින්නෙ….හෙමින් ගමනක් ඇත්තෙම නෑ…ෆුල්ම ෆුල් ඇක්ටිව් චරිතයක්….කොයි වෙලාවෙ බැලුවත් හිනා වෙලාම ඉන්නෙ..ලේසියෙන් මල පනින්නෙ නෑ….හැබැයි මල පැන්නොත් විනාසයි….

පොරගෙන් මම ජීවිතේට අම්බානක දේවල් ඉගෙන ගත්තා

අපිට ජීවිත් වෙන්න ඕන “ප්‍රැක්ටිකල් තියරි” අහගන්න නම් සුපිරිම පොර තමා මාලක….. තෙල් බෙහෙත් පොරවල් පරාදයි

1. තැනේ හැටියට ඇනේ ගහන තියරි

2.ශේප් න්‍යාය

3. හැමෝම සතුටින් තියෙන තියරිය

4. අහක යන නයි රෙද්ද අස්සෙ නොදා ගෙන වැඩ කරන විදිය

5. දීමෙන් සැනසීමේ තියරිය

6. ප්‍රැක්ටිකල් මාකටින් තියරිය

ඔය ඔක්කොම දේවල් පොර ප්‍රගුණ කරලා තියෙන්නෙ….

පොරගේ ජීවිතේ මාර සිම්පල් තියරි ටිකක් තියෙන්නෙ….කවදාවත්  වෙන එකෙක් කපන් ඉස්සරහට යන චරිතයක් නෙවෙයි…තව එකෙක්ට තැනක් දීලා උන් එක්කම ඉස්සරහට යන චරිතයක්…..මාලක දිහා බලද්දි අපේ කැම්පස් එකේ කැන්ටින් එකේ ගහල තිබුන එකක් මතක් උනා….

“අප මිනිසුන් තැනිය යුත්තෙ අප සමග යෑමට නොව අප පසු කර යෑමටය”

අලුතෙන් එන එකෙක්ට තැනක් දෙන්න ගොඩක බය වෙන උන් අස්සෙ මාලකය කලේ අලුතෙන් එන උන්ට චාන්ස් දීලා උන්ව හදල ගත්ත එක…එහෙම උන් මේ දවස්වල පට්ට අඩුයි…

ජීවිතේ අපිට හැම තිස්සෙම චාන්ස් ලැබෙන්නෙ නෑ…එන චාන්ස් එක අරන් ඒක අපිට ඕන විදියට වෙනස් කරන්න ඕන කියල පොර මට ඉගැන්නුවා…..

ඉස්සෙල්ලා මම කිව්ව වගේ පොරගෙ තියරි හෙන සිම්පල්….පොර කියලා දීපු තව පාඩමක් පොරගෙ වචනෙන්ම මම කියන්නම්….

“උබට ඔය බොක්ක දීගෙන උබ එක්ක ඉන්නව වගේ පෙන්නුවට එකෙක්වත් උබ ගාව ඉන්නෙ උබට තියෙන ආදරේට නෙවෙයි…උබ උබේ වැඩේ කරපන්…එච්චරයි…කොටින්ම කියනවනම් උබ මාවවත් විශ්වාස කරන්න එපා…උබට උබ විතරයි…..අන්න ඒක ඔලුවෙ තියන් වැඩ කරපන්”

දොඩන් ගොඩම බදාගෙන වැඩ කරන චරිතයක් නෙවෙයි මාලක කියන්නෙ…පොරගේ ජීවිතේ ෆස්ට් ප්‍රයෝරිටි එක තමා පවුල් ජීවිතේ….

ගොඩක් උන්ගෙ ෆස්ට් ප්‍රයෝරිටි එක වෙන්නෙ ජොබ් එක..වෙලාවක් තිබුනොත් තමා පවුල් ජීවිතේ ගැන බලන්නෙ…ඒ වුනාට පොර එහෙම නෙවෙයි….කොටින්ම කියනවනම් පොර ලෙක්චරින් කරන්නෙත් පවුල ගැන හිතලා (සල්ලි ගැන හිතල නෙවෙයි) දවසක් පොර මට මෙහෙම කිව්වා

“සුරා…මට කලම්බු කැම්පස් එකේ ඩිග්‍රියක් තියෙනවා, නෝතැම්ප්ටන් එකේ එම්බීඒ එකක් තියෙනවා, සිමා එකේ මම ඇසෝසියෙට් මෙම්බර්, සිම් එකෙත් ඇසෝසියෙට් මෙම්බර්….ඒ උනාට මගේ බිස්නස් එක නිසා මම නිකන් මුදලාලි කෙනෙක්. (මට කියන්න අමතක උනා…පොර තමා සිංහ ෆර්නිචර් එකේ CEO) ලෙක්චරින් කරන එකෙන් මට මාර ගැම්මක් තියෙනවා ….මම කැමති නෑ සුරා  මුදලාලි වෙන්න….පොඩි උන් තුන් දෙනා උනත් කැමති මගේ තාත්තා ලෙක්චරර් කෙනෙක් කියන එකට…උන් ටිකක් තේරෙන වයසට ආවාම මම මේක නවත්වනව කොහොමත්……
කවදාවත් වැරදි කතාවක් හැදිලා නෑ මාලකගෙ කැරියර් එකේ…ඒ පොර හැමදාම පවුලට ෆස්ට් ප්‍රයෝරිටි එක දීපු නිසා….

මුලටම දකින එකෙක් හිතන්නෙ…මුගෙ නම් %& ඇඩ් එක කියලා…හැබැයි ආස්‍රය කරන්න ගත්තම තමා උන්ට තේරෙන්නෙ මූ එලම පොරක් කියලා…..

අපි කොහොමද අපිවම මාකට් කරගන්නෙ කියන ප්‍රශ්නෙට උත්තරේ දෙන්න නියම කෙනා තමා මාලක

“සුරා මේ…. වැඩේ කරන එක එකක්….කරපු වැඩේ මාකට් කරන එක එකක්…පඩයක් ගියත්  මාකට් කරන්න අපි දැන ගන්න ඕන”
 
ඉස්සෙල්ලා කිව්ව වගේ දොඩන් ගොඩම බදා ගන්නෙ නෑ අනික දන්නෙ නැති දේවල් කරන්න යන්නෙත් නෑ….මට මතකයි මම දවසක් මොකක්හරි බිස්නස් එකක් ගැන කීවම පොර කිව්වා..
“අනේ මේ ඔය දන්නෙ නැති ලබ්බවල් මම කරන්නෙ නෑ”
මාලකය දෙයක් කරත් කරන්නෙ හොඳට හිතලා….
පොර ළඟදී නියම විලා එකක් දැම්මා..මරු කන්සෙප්ට් එක.කියන්න දෙයක් නෑ…නියමෙටම වැඩේ කරල තියෙනවා….මම දන්න තරමින් අම්බානක ස්ටඩී කරලා තමා වැඩේට අත ගැහුවෙ.(හිතටම වදින චෙෆ් කෙනෙක් හොයන්න අමර කට්ටක් කෑවා)..අලුත් බිස්නස් එකට බොක්කෙන්ම මම සුභ පතනවා

කොරෝනා ලොක්ඩව්න් එකෙන් පොරට හිට් එකක් ආවත් වැඩ කරපු උන්ගෙ පඩි කැපුවෙ නෑ….උන් ඔක්කොටම තුන් වේලටම කන්න දුන්නෙත් මාලකයා

මම විශ්වාස කරන, ගරු කරන නියම පොරක් තමා මාලක.ඕන ප්‍රශ්නයක් පොර එක්ක කතා කරන්න පුළුවන්..එකම අවුල තියෙන්නේ ෆෝන් එක ආන්සර් කරන්නෙ නැති එක තමා.. ආ…අනිත් අවුල මට හැමදාම බනින එක..
“උබ පටන් ගන්න එක වැඩක්වත් හරියට ඉවර කරන්නෙ නෑ”….උබ උබේ ටැලන්ට් එක නිකන්ම වේස්ට් කරල දාන ගොනෙක්”

පටබැඳිගේ පැණිය

සිකුරාදා උදේ ක්ලාස් එක ඉවර වෙලා දවල්ට තඩි බත් එකක් කෙලලා මම ඇඳට වැටුනා…..
පැය භාගයක් ගියේ නෑ….

පුස් පුස්…
කියලා පිඹින සද්දයක් ඇවිත් මම ඇහැරිලා නැගිට්ටා….
දෙයි හාමුදුරුවනේ….තඩි නයෙක් මගේ ඇඳ ගාව…
පොර මගේ දිහා බලාගෙනම ඉඳලා උගේ හඬ අවදි කලා….

“දොරේ…මේ…ඔහේ බය උනැයි”????

මම යකෝ පුදුම උනා…අපේ බාසාව නේ මේක….මමත් ඇහුවා

“ඔහේ මාතරෙයි?”

“ඔව් දොරේ..අපේ මහ ගෙවල් මාතර”…..දැන් ඉන්නෙ කොළඹ….

මම : “ඉතිං අහවල් එහෙකටෙයි ඔහේ මාව හොයන් ආවෙ? ඔහේ මාව කන්නෙයි ආවෙ?

නයා : “ඔහේ මේ මගුලක් කතා කරන්න එපා  දොරේ…..මට ආරංචියක් ආවා මේ තව මාතර ඩෑල් එකක් ඉන්නවයි කියලා…
ගමේනෙ…
කොල්ලොනෙ…
පොඩි බිස්නස් එකක් කතා කරගන්න ආවෙ”

මම : “මට මක්කයි ඔහෙත් එක්ක කරන්න තියෙන බිස්නස්..මට ඔය නයි ටෝක්ස් දිරවන්නෙ නෑ”

නයා : “ඔන්න ඔන්න ඔහේ ඉතිං රෝන්ග් සයිඩ් එනෝනෙ….වැඩිය පුස් ටෝක්ස් ඉශූ කලොත් දශ්ට කරනවා මෙතනම් සෙත්තපෝච්චි වෙන්න”….කටයි..*කයි වහන් මම කියන එක අහන් ඉඳින්”

ඒම කිව්වම මාත් අම්බානක බය උනා….පොර කිව්වා වගේ මාත් කටයි *කයි වහ ගත්තා…

නයා: “මේකයි දොරේ….මම අඳුරන තව ඩෑල් එකක් ඉන්නව මොරවක දුලංග කියලා….පොර කරන්නෙ මී පැණි බිස්නස්…මේ දවස්වල ෆුල් හන්ටර් වෙලා ඉන්නෙ කොරෝනා කේස් එක්ක…පොර තමා මේ අයිඩීයා එක දුන්නෙ…….අපි අලුතෙන් පොඩි ප්‍රොඩක්ට් එකක් හැදුවා…..මී පැණි වලට ගංජා දාලා….

මම: “ඒ මොන අලුකෙත්තුරුවක්ද????ඔහේ මේ මක්කයි දොඩන්නෙ?…

නයා “පොඩ්ඩක් කට වහගනින්කො යකෝ කියලා ඉවර වෙනකම්…*බ්බ…

මම: හරි හරි…මම ආයෙ නිහඬ උනා

නයා “සුපිරි පැණිය දොරේ….ගහන ඕන එකෙක් සැපෙන් ඉන්නෙ….පුල් ආතල්….මමත් දවස් දෙක තුනක් හඳටත් ගිහින් ආවා…..

මම: “ඉතිං ඔහේ මගෙන් මොනැවැයි බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ?”

නයා: “මේකනෙ දොරේ….ඔහේගෙ පේස්බුක එකේ රීච් එක හොඳයි නේ…අපි පොඩි ගේමක් ගහමු” ඔහේ ප්‍රෙස් කොන්පරන්ස් එකක් තියලා කියනෝ ඔහේ බෙහෙතක් හොයා ගත්තයි කියලා කොරෝනා වලට”….. මාත් ඔහෙත් එක්කම එන්නම් ප්‍රෙස් කොන්පරන්ස් එකට…ඔහේ කියනෝ මේ බෙහෙත හොයල දුන්නෙ මම කියලා….මාවත් පොඩ්ඩක් මාකට් කරනෝ හොඳේ?????

මම :”ඉතිං මේක බොරු බේතක් නෙ?? මිනිස්සු මේවා විස්වාස කරයිද??? අනික මේකෙන් ලෙඩ හොඳ වෙන්නෙ නෑ නෙ”

නයා: “මේ ලංකාව දොරේ….මුන් ඕන දෙයක් ගිලිනවා….ඕන නම් අපි ෆස්ට් රවුන්ඩ් එක නොමිලේ දෙමු….අපේ උන් නිකන් දෙනව නම් මන්න පාරක් උනත් කනවා දොරේ…..අනික දොරේ නයෙකුත් ප්‍රෙස් කොන්පරන්ස් එකේ ඉන්න නිසා ගැම්ම වැඩියි…..ඕනනම් අපි කියමු මම රාවණා ගාව හිටිය නයෙක් කියලා….නැත්නම් කියමු නාග ලෝකෙන් වැඩම කලා කියලා..අපේ උන් පට්ට ගොං දොරේ…ලෙඩේ හොඳ වෙන එකක් නෑ දොරේ….ඒ උනාට මේක බොන එවුන් සැපෙන් ඉඳිවී නේ දොරේ….අපි සල්ලි බෙදා ගමු…මාතර ගැම්ම දොරේ මාතර ගැම්ම…ගේමක් ගහමු දොරේ…ගේමක් ගහමු….

මම: “ගේමක් ගහමු…ගේමක් ගහමු…කියාගෙනම ෆුල් මොරාල් එකේ මම ඇස් ඇරියා….ශික් ඒක හීනයක්…..

කමක් නෑ….මේක තමා ඇත්ත පැණිය.. කාලක් 6999/=

රත්තනපිටිය බෝඩිම-3

සමීරයාත් අපි ආපු මුල දවස්වල නම් අපිත් එක්ක ෆිට්….

මිනිහට ජීවිතේ මුල්ම වතාවට කෙල්ලෙක්ට හිත ගිහින්….පොර ඉතිං හෙනම ගැම්මෙන් ඒකට හිටියේ….ඒක පොරගේ කුළුඳුල් ක්‍රශ් එක උනාට අපේ අනිත් සෙට් එක නම් අම්බානක බූට් කාලා ෆුල් හන්ටර් වුනු සෙට් එකක්…

පොර ඉතිං මේ ලව් ස්ටෝරි එකට අපෙන් උදව් ඉල්ලුව…අපෙන් කිව්වට හරියටම උදව් ඉල්ලුවෙ අත්තියගෙන්…..

අත්තිය කියන්නෙ හිත හොඳ එල කොල්ලෙක්…සුපිරිම චරිතයක්….නියම බොක්කක්…ඒ වුනාට සමහරවෙලාවට ට්‍රැක් අවුට්….

මම එක උදාහරණයක් දෙන්නම්…

දවසක් අපි සෙට් එකම එකතු වෙලා බර දේශපාලන සාකච්ඡාවක්…. ඒ දවස්වල තමා ෆොන්සේකා මහත්තයා ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙලා තිබුනේ…. ඉතිං කට්ටියක් ෆෝන්සේකා මහත්තයට සපෝර්ට්…අනිත් කට්ටිය මහින්ද මහත්තයට සපෝර්ට්….දැන් මේ සාකච්ඡාවක් එන්න එන්නම උනුසුම් වෙනවා…අත්තියත් වාඩිවෙලා කතාව අහන් ඉන්නව…
ඔහොම සාකච්ඡාවක් නැගල යද්දි අත්තිය එක පාරටම කිව්වා

“ඒ වුනාට බං අපේ පැත්තේ මිනිස්සු නම් හවස හයෙන් පස්සෙ පාරෙ බුදියන්නෙ නෑ”

ඔක්කොම එක පාරට සයිලන්ට් උනා…. පන්නාට මල පැන්නා…

මොන මිනිහද ගොනෝ පාරෙ බුදියන්නෙ?
තොට පිස්සුද ඒ කියන්නෙ තොපිලගෙ පැත්තේ මිනිස්සු හවස 6ට කලින් පාරෙ නිදියනවද?
ගොං කතා කියන්න එපා යකෝ…..

අත්තිය කියන්නෙ ඔහොම චරිතයක්

ඔක්කොම හිනා වෙන්න ගත්තා…

හරි අපි දැන් සමීරයාගෙ ලව් සීන් එක බලමුකො

සමීරයා කියන්නෙ කලාවට ලැදි මනුස්සයෙක්…. ඒක නිසා අත්තිය කියලා සිංදුවල කෑලි මැසේජ් කරන්න කියලා කෙල්ලට….

කොහෙන් කොහොමහරි මුල් දවසෙ මේක වැඩ කලා….

මූ සිංදුවක පොඩි කෑල්ලක් මැසේජ් කරනවා…ඒකිත් ඒකට රිප්ලයි කරනවා සිංදුවකින්….
පොරට මේක මාර කික්….

අපිටත් හෙනම සීන් එක දාගෙන හිටියේ පළවෙනි දවසෙ….

ඒ වුනාට දෙවෙනි දවස බලද්දි පොර හෙනම ටෙන්ෂන් එකේ…

වේගෙන් එහාට ඇවිදිනවා මෙහාට ඇවිදිනවා….බලන් ඉන්න බැරිම තැන පන්නා ඇහුවා සීන් එක මොකක්ද කියලා..

“ඒ කෙල්ලා එක්ක මූ පොඩ්ඩක් වලියක් දාගෙන..

ඒකෙන් පස්සෙ මූ කපුගේ මහත්තයගෙ “මංමුළාවි” සිංදුවේ කෑල්ලක් ගහල යවලා…

“අපේ ගමන අද නවතනු බැරි නම්…අප යන ගමනද අද මෙතනින් නිමි”

නෙදකින්….

ඕක දැක්කට පස්සෙ මොන කෙල්ලද රිප්ලයි කරන්නෙ…

පොරගෙ කුළුඳුල් ප්‍රේමය ලප් තැනම ලොප් උනා…

පොර අපිට දීපු හොඳම ආතල් එක තමා ඇස් ලෙඩේ….
ඕකා කොහෙන්ද මන්දා ගිහින් ඇස් ලෙඩ හදාගෙන ඇවිත් මුලු බෝඩිමටම ඇස් ලෙඩ දුන්නා…පොර ලෙඩේ අපිට දීලා හීන් නුලෙන් ගෙදර පැන්නා… ඔක්කොම ෆුල් ඩව්න්..මස්ත ගහලා….ඇස් ලෙඩ හැදිලා….

එකෙක්ටවත් උයන්නවත් ෆිට් එකක් නෑ….
අපි ඒ බෝඩිමේ ඉන්නකොට ගොඩක් දවස්වල අපිම කෑම හදාගෙන කෑවෙ… රයිස් කුකර් එකේ බත් එක හදලා… තව මොනවහරි ජාති දෙක තුනක් හදලා…. පාඩම් කරන පොඩි මේසයක් තිබුනා…ඕකට කෙහෙල් කොළයක් දාලා වටේට ඉඳගෙන හැමෝම එකට බත් කෑවෙ….ඒක වෙනම සුපිරිම ආතල් එකක්…
ඇස් ලෙඩ නිසා අපි සතියක් දෙකක් ඉව්වෙ නෑ.. කඩෙන්මයි කෑවෙ…ඔක්කොටම හොඳ වෙච්ච දවසේ උදේ කට්ටියම කතා වුනා අද් උයමු කියලා…
සෙට් එකම දැන් හෙනම මොරාල් පිට…ටික දෙනෙක් කඩේ ගියා බඩු ගේන්න..තව දෙන්නෙක් එහා වත්තට පැන්නා කෙසෙල් කොළ කඩන්න…අත්තියා බාර ගත්තා බත් එක තියෙන්න….
දැන් ඉතිං කට්ටියම ෆුල් ගැම්මෙන් බොරු කිය කිය උයනවා…
පොල් සම්බෝලයි සැමන් එකයි දැන් හරි…..සුවඳ එද්දි ඉවසන් ඉන්නත් අමාරුයි….
අත්තියා ආවා රයිස් කුකර් එක උස්සගෙන….හැමෝම් දැන් වට වෙලා කන්න බලාගෙන ඉන්නව….

රයිස් කුකර් එකේ පියන ඇරියා… බත් එක වෙනද වගේ නෙවෙයි…සුදුම සුදු පාටයි…….පෙන පෙන වගේත් උඩ්න්….හැමෝම කොයිල් වෙලා අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා…පන්නා බත් හැන්ද ඇතුලට දැම්මා…ආයෙ බත් හැන්ද උඩට ගනිද්දි හැන්දෙ ඇමිනිලා ආවා තඩිම තඩි ගෝස් කෑල්ලක්….

රයිස් කුකර් එක තියල තිබුනේ කල්පයාගෙ ඇඳ ගාව….පොර ඇස් ලෙඩ දවස්වල ඇහැ වහපු ගෝස් කෑල්ල රයිස් කුකර් එකේ පියන උඩින් තියලා…

ගෝත අත්තියා ඒක බලන්නෙ නැතුව පියන වහලා….හම්බේ ඉතිං බත් එකත් කල්පයාගේ කබ පිරුණ ගෝස් කෑල්ලත් අපි උයලා….

ඕක දැකපු ගමන් කෑම එක නහුතෙටම එපා වුනා….කොච්චර බඩගින්නෙ හිටියත් එලියෙන් කෑම ගෙනල්ලවත් කන්න නිකමටවත් හිතුනෙවත් නෑ….මාරම අප්පිරියාවක්… කොටින්ම කියනව නම් අපි තව සති දෙක තුනක් යනකම් ආයෙ ඉව්වෙ නෑ

රත්තනපිටිය බෝඩිම-2

ගොඩ දෙනෙක් කියපු නිසා බෝඩිමේ තව සිද්දි ටිකක් ලියන්න හිතුනා….

බෝඩිමේ අයිති ඇන්ටි හිටියේ පිළියන්දල… මාසෙකට පාරක් තමා ඇන්ටි එන්නෙ සල්ලි එකතු කරන්න…ඇන්ටි ඇත්තටම දන්නෙ නෑ බෝඩිමේ කීයක් ඉන්නවද කියලා…තුන් දෙනෙක් ඉන්න පුළුවන් කාමරෙක හය හත් දෙනෙක් ඉන්නවා..ඇන්ටි ගනන් කියලා තිබුනේ එක එක කාමරෙට… අපේ කාමරෙ මාසෙට 6,000යි..ඒ දෙන්නෙකුට ඉන්න පුළුවන් කාමරයක්…ඒත් අපේ කාමරෙ හතර දෙනෙක් හිටියා…එතකොට එකෙක්ට වැටෙන්නෙ 1,500යි… ඇන්ටිට ඉන්න උන්ගේ මූනු මතකත් නෑ…ඇන්ටි ඕවා දන්නෙ නෑ… අහළ පහළ ගෙවල් උන් ඒක දන්නවා.. ඒත් කවුරුත් ඇන්ටිට ඕවා කියන්න ගියේ නෑ අපිත් එක්ක ෆිට් නිසා…..

එක අතකින් සමීරයා විතරයි හරියට හිටියේ…ඒ කාමරෙ පොර විතරයි….පොර දොරේ බෝඩ් එකක් ගහන් හිටියේ
“කරුණාකර නිශ්ශබ්දව හැසිරෙන්න” කියලා….ඕක ඉස්සර කොල්ලොන්ට පේන්න බෑ…මුලටම නැගිටින එකාගේ වැඩේ උනේ ඕක ඉරලා වීසී කරන එක… සමීරයා ඒක හැමදාම ගහනවා…අපි හැමදාම ඉරලා වීසී කරනවා.. පොර හැදුනෙත් නෑ…අපි හැදුනෙත් නෑ… සමීරයා කියන්නේ වෙනම පරිච්ඡේදයක්…ඒක පස්සෙ කතා කරමු…

ඉතිං හැම මාසෙම පළවෙනි සතියේ ඉරිදා උදේට ඇන්ටි එනව සල්ලි එකතු කරන් යන්න…
ඇන්ටි එනකොට මුලු ගමම දන්නවා ඇන්ටි එනව කියලා…අන්කල්ගෙ හුචක්කු වෑන් එකේ සද්දෙ නිසා….ඒ වෑන් එකේ මොකෙක් හරි වැදුනොත් මැරෙන්නෙ පිටගැස්ම හැදිලා… එච්චරටම මලකඩ

ඒ බර කරත්තෙ සද්දෙ එනකොටම හොරාට නැවතිලා ඉන්න සෙට් එක ටග්ගාලා ටොයිලට් ඇතුලට ගිහින් දොරවල් ලොක් කර ගන්නවා…ඇන්ටි යනකන් එලියට බහින්නෙ නෑ…

මේ සිද්දිය වෙච්ච දවසේ උදේ ඇන්ටි ආවා උදෙන්ම සල්ලි එකතු කරන්න… එදා වෙද්දි මහපොළ වැටිලා තිබුනේ නැති නිසා ඇත්තටම නැවතිලා ඉන්න කොල්ලො ටිකකටත් සල්ලි හොයා ගන්න බැරුව ටොයිලට් අස්සෙ රිංගලා…..

බෝඩිම පටන් ගත්ත මුල් දවස්වල ඉඳලා මම හිටපු නිසා ඇන්ටි මාත් එක්ක ෆිට්..

එදා උදේ ඇන්ටි මට ඇවිල්ලා කියනවා…

“අනේ පුතේ ඊයෙ රෑ ඉඳලා අංකල්ට බඩේ අමාරුවක් හැදිලා….දැනුත් පොඩ්ඩක් ටොයිලට් එකට යන්න ඕන කියනවා…පුතාලගෙ බාත්රූම් එකේ විතරයි නෙ කොමොඩ් එකක් තියෙන්නේ…අන්කල්ට අනිත් ටොයිලට් එකක වාඩි වෙන්න අමාරුයි….පොඩ්ඩක් බාත්රූම් එක පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්ද කියල ඇහුවා…..

ඇන්ටි එහෙම කියද්දි මම අන්කලයා දිහා බැලුවා….පොර ඇඹරී ඇඹරී ඉන්න හැටි දැක්කම මට හොඳටම දුක හිතුනා…කන් දෙකත් රතු වෙලා…මූනෙන් දාඩිය බේරෙනවා…

තුශාරි එක එහා පැත්තේ කඩෙන් කොත්තු කන අපිට අන්කල්ගෙ වේදනාව හොඳට තේරෙනෙව… බඩ දඟලගෙන මුලු බඩම කළඹවාගෙන ඒ වේදනවා අපි හැමෝම දන්නවා…අපි ඒ වේදනාවට සියුම්ව ආදරේ කලා…. ඒත් අංකලයාගේ වයසත් එක්ක පොර හිටියේ ඒකට ආදරෙ කරන්නවත් ඉවසන් ඉන්නවත් වයසක නෙවෙයි….

මම “හා ඇන්ටි එන්න… පුළුවන්” කියලා කිව්වට පස්සෙ තමා මතක් උනේ අපේ ටොයිලට් එකේ අත්තියයි, පන්නයි, කැලුමයි හැංගිලා ඉන්නව කියලා….

ඒක ඔලුවට ගිය ගමන් මටත් හීන් දාඩිය දාන්න ගත්තා…ඇන්ටි දැක්කොත් නෝන්ඩි හතයි….අන්කල්ට දොර ඇරලා යන්නෙ දුන්නෙ නැත්නම් අපිට කාමරේ හෝදන්න ලයිසෝල් ගන්න බෝඩින් ගාස්තු වගේ තව ගාණක් ගෙවන්න වෙනවා….

අපේ වෙලාවටම ඇන්ටි බෝඩිමේ අනිත් පැත්තට ගියා සල්ලි එකතු කරන්න…

මම ෆුල් අසරණ වෙලා… අන්කල් ගේ මූණ බැලුවා… පොර මගේ දිහා බලන් හිටියේ
” තෝ මොන $%6ද #&$&කෝ කරන්නෙ දොර ඇරලා දීපන් වගේ” කියන බැල්මට් එකක්…

මම දොරට තට්ටු කරලා අරුන්ට එන්න කිව්වා….උනුත් ඒ වෙලාවෙ කරුමෙට කියන්නෙ පොඩි ගල්ශෝට් තුනක් ඇඳන් හිටියේ…උන් තුන් දෙනා එලියට එද්දිම අන්කල් මගේ මූණ දිහා අමුතුම බැල්මක් දාගෙන ඇතුලට දිව්වා….අරුන් තුන් දෙනා කොහොමහරි දඩ බඩ ගාලා ඇන්ටිට පේන්නෙ නැති වෙන්න එලියට පැනගත්ත…

අන්කලයා දැන් පැයක් විතර තිස්සෙ ඇතුලේ….පොර එන පාටක්වත් නෑ…එලියට ඇහෙන සද්දෙන් තේරුනේ ටොයිලට් එක හෝදනව වගේ සද්දයක්…එතකොට මට තේරුනා හත් පොලේම ගාගෙන කියලා

පොර පව් කියලා හිතුන නිසා මම දොරට තට්ටුවක් දාලා ඇහුවා අන්කල් කොහොමද කියලා….

පොර දාඩිය දාගෙන දොර ඇරියා…

අම්මටසිරි මට ඒ ගඳ තාම මතකයි…. මොනාද ඕයි කෑවෙ කියලා අහන්න හිතුනත් ඒක එහෙම අහන්න හොඳ වෙලාවක් නෙවෙයි නිසා මම සද්ද නැතුවම හිටියා…..

“නෑ පුතේ මේ ටොයිලට් එක හොඳටම ජරා වෙලානෙ…මම ඒක හෝදන්න ගත්තා….පොර අහිංසක විදියට බිම බලාගෙන කිව්වා…. මට තවත් දුක හිතුනා…

මම කිව්වා “අන්කල් යන්න….මම හෝදලා දාන්නම් කියලා”

එදා ඉඳලා අන්කල් සල්ලි එකතු කරන්න ආවම මගේ මූණවත් බැලුවෙ නෑ…මාව දැක්කම අහක බලන් යනවා… එක්කො පොරට ලැජ්ජ ඇති මගේ දිහා බලන්න…

නැත්නම් පොර හිතන්න ඇති අර පොඩි කලිසන් තුනක් ඇඳන් කොල්ලො තුන් දෙනෙක් ටොයිලට් එකේ හිටපු නිසා මම සීන් එකේද දන්නෙ නෑ කියලා…. 😂😂😂

කොහොම උනත් එකක් නම් මට ශුවර්….පොර ඔය කතාව ඇන්ටිට ලොවෙත් කිව්වෙ නෑ ❤️

අහස

අහසත් හරියට
අම්මයි තාත්තයි වගේ
පසොළොස්වක දවසට
හඳෙන් එළිය දෙනවා
අමාවක දවසට
තරු වලින් එලිය දෙනවා

ඉඩෝරයක් ආවොත්
ඒක ඉවර කරන්න
වැස්ස ගෙනත් දෙනවා….
තද වැස්සක් ආවොත්
ඒක ඉවර කරන්න
ඉර ගෙනත් දෙනවා

ආදරයක්
ඉවර කරන්න
නැවතීමක් තියන්න
අපි හේතු හොයන කාලෙක

සතයකවත් දෙයක්
බලාපොරොත්තු නොවී
නොනිමි
සෙනෙහසක්
ආදරයක්
රැකවරණයක්
දීලා
ජීවිතේට
අරුතක් දුන්නා

අම්මා 3- කොටස

Amma - අම්මා - Home | Facebook

පොඩි කාලේ අම්මගෙන් බැනුම් අහගෙන, ගුටි කාගෙන (නිල් පාට පනාවෙන් ගහන්නේ), අඬා ගෙන ඉස්කෝලේ හොම්වර්ක් කරද්දී වදයක් විදියට දැනුනත් ඒ කරපු ඒවායේ අගේ තේරෙන්නේ අද…..කාටවත් අත පාලා පීච්චන් වෙන්නේ නැතුව කොන්ද කෙලින් තියන් වැඩ කරන තැනට අපිව ගෙනාව….

අම්ම විතරක් නෙවෙයි…තාත්තා තමයි කොඳු නාරටිය වගේ හිටියේ…..

අම්මලාගේ ආදරේ වගේ නෙවෙයි තාත්තලාගේ ආදරේ…..ඒක මාර වෙනස්…අම්මලාගේ ආදරේ අපිට ඇස් දෙකට පෙන්න තියෙනවා…එක හොඳටම දැනෙනවා….ඒත් තාත්තලාගේ ආදරේ අපිට කවදාවත් ඇස් දෙකට පෙන්නේ නෑ…ඒ වුනාට ඒක මහා සාගරයටත් වඩා ලොකුයි….තාත්තගෙන් මම ජීවිතේ හදා ගත්ත හැටි මම පස්සේ කියන්නම

තාත්තා අපි ඉස්කෝලේ යන කාලේ ගෙදර රෙස්ටුරන්ට් එකක් පටන් ගත්තා…..ඒකේ කෑම දුන්නේ විදේශිකයන්ට විතරයි…..පටන් ගත්ත මුල් දවස්වල දෙන්නම ටිකක් බිසී වුනා….ඒ දවස්වල ඉන්ටර්නෙට් නෑ නේ අපිට…ඉතින් අම්මයි තාත්තයි රෙසිපි පොත් හොයාගෙන ඒ දෙන්නගේ එක්ස්පීරියන්ස් දාලා වැඩේ කරගෙන ගියේ…..

තාත්තා බිසී උන නිසා අපි ඉස්කෝලේ ඇරිලා හවස් වෙනකම් හිටියේ ලොකු තාත්තලාගේ ගෙදර….තාත්ත වැඩ ඉවර උනාම හවස රෑට ඇවිත් අපිව එක්කන් යනවා….ලොකු තාත්තයි ලොකු අම්මයි කියන්නේ අපිට දෙවෙනි අම්මයි තාත්තයි වගේ…කවදාවත් අපි ලොකු තාත්තා ලොකු අම්ම කියල කතා කරලා නැ….ලොකු තාත්තට අපි කියන්නේ තාත්තාත්ති, ලොකු අම්මට අපි කියන්නේ මමාමි කියල..
.
අද අපි තුන් දෙනා (මම,අයියා,මල්ලි) තැනක ඉන්නවනම් ඒ ගෞරවයෙන් 50%ක් යන්න ඕන ඒ දෙන්නට….වෙන පවුල් වල නම් ගොඩක් වෙලාවට ලොකු තාත්තට එහෙම මල්ලිගේ ළමයිට සලකනවානම් සලකන්න වෙන්නේ හොරෙන්….ඒත් අපේ ලොකු අම්මා එයාලගේ ළමයින්ට කන්න තියෙන එක හරි දෙනවා අපේ බඩ ගින්න නැති කරන්න….(ඒ දෙන්න ගැන මම වෙනම කතාවකින් කියන්නම්)

ඉතින් තාත්තා අපිව රෑ වෙලා එක්කන් යන්න ආවත්, අම්මා කොච්චර මහන්සියෙන් හිටයත් අපිව ආදරෙන් පිලිගන්නවා…..අම්මා රෑ ජාමේ වෙනකම් රෙස්ටුරන්ට් එකේ වැඩ ඉවර කරලා…ආයේ ඊළඟ දවසේ උදේ පාන්දරින් නැගිටිනවා අපි තුන් දෙනාගේ වැඩ කරන්න

අම්මා කවදවාත් කම්ප්ලේන් කරලා නැ ඒවා කරන්න වෙන එක ගැන….ඉස්සර කොටසක කිව්වා වගේ අපි ඒ දේවල් ඒ දවස්වල අගය කරලත් නැ…..

අම්මා මාරම යකඩ ගැහැනියක්…..එයාට ඔහොම වැඩ කරන්න ශක්තියක් ආවේ කොහොමද??? එයාගේ එකම මෝටිවේෂන් එක උනේ අපි තුන් දෙනා…එයාට එයා ගැන බලන්න වෙලාවක් තිබුනද???

ඒ දවස්වල අපි මාර මෝඩයි….අම්ම ඉටු කරපු යුතුකම් අපි අයිතිවාසිකමක් විදියට සැලකුවේ……

අම්ම උයන කෑම මාරම රසයි….ඉස්සර මගේ යාළුවො, අයියගේ යාළුවො, මල්ලිගේ යාළුවො එනවා අම්මගේ කෑම කන්න…වැඩිපුරම එන්නේ මගේ යාළුවො තමා…ඒකත් එක්කෙනා දෙන්න නෙවෙයි එන්නේ..20-30 එන්නේ….කී දෙනෙක් ආවත් අම්මා තනියම උයලා උපරිමෙන්ම සලකනවා…

ඒත් දැන්….. අපි ගෙදරට යාළුවො එක්කෙනා දෙන්න ගෙන්න ගන්නත් කලින් හිතනවා….

කැම්පස් ගිහිපු මුල් කාලේ හැම සති අන්තෙටම මම වැලිගම ගෙදර ආවා.. මම ගෙදර එනවා කියලා දැනගත්තම ගෙදර මොන ආර්ථික ප්‍රශ්නයක් තිබ්බත් මම කැමති මොනවමහරි ස්පෙෂල් කෑමක් හදනවා….එයාට මොනවත් ගන්න සල්ලි නැත්නම් අඩුම තරමේ ජෙලි පැකට් එකක් හරි හදනවා…..

අම්මා මේ සලකපු විදිය අපිට වචන වලින් විස්තර කරන්න අමාරුයි කියල මම දන්නවා…ඒත් අම්මා ඒ කරපු දේවල් කවදාවත්ම අමතක වෙන්නේ නැ….ඒවායේ ණය කවදාවත් ගෙවල ඉවර කරන්නත් බැ

සති අන්තේ ගෙදර ආවම අම්මා වැඩිය කැමති නෑ අපි එලියට යනවට….ඒ වුනාට අපි කැමති උනේ එලියට ගිහින් යාළුවො එක්ක කාලේ ගත කරන්න… ඒක නම් මම දැන් දකින්නේ ඒ වයසේ වැරැද්ද කියල….
අම්මට ඕන උනේ අපිත් එක්ක වෙලාව ගත කරන්න….අපිට ඕන උනේ යාළුවො එක්ක වෙලාව ගත කරන්න…අම්මා ඒ දවස්වල අපෙන් ඉල්ලුවේ වෙලාව විතරයි…අපිට ඒකවත් හරියට දෙන්න බැරි උනා අම්මා වෙනුවෙන්….

එත් කල් යද්දී යද්දී අපිට මේක තේරුම් ගන්න පුලුවන වෙනවා…පස්සේ පස්සේ අපි නිවාඩුවට ගෙදර ගියාම ගෙදරින් එලියට බහින්නේත් නැතිව හිටියා…ඒක එක අතකට පරිණතකම වෙන්න ඇති…අපි පරක්කු වෙන්න කලින් එක තේරුම් ගිය එකත් ලොකු දෙයක්…….

අම්මා අපෙන් මොනවමහරි බලාපොරොත්තු උනා නම් බලාපොරොත්තු උනේ එයා වෙනුවෙන් පොඩි වෙලාවක් විතරයි……

අපි අපේ ජීවිත අම්බානක සංකීර්න කරගෙන ඉවරයක් නැති රේස් එකක දුවද්දී එයා අපෙන් බලාපොරොත්තු උනේ පොඩි ඇටෙන්ෂන් එකක් විතරයි…..හවස තේ එක බොනකොට එයා එක්ක වාඩි වෙලා පොඩ්ඩක් කතා කරන්න….කෑම කද්දී එයා එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරන්න…ඒවා තමා එයාට අපෙන් ඕන වුනේ

මට මතකයි දවසක් මම නිවාඩුවට ගෙදර ගිහින්…හවස තේ එක බොන්න මායි අම්මයි එළියේ වාඩි වෙලා කතා කර කර හිටියා….මම තේ එක බොන ගමන් අම්මා කියන දේවල් වලට වඩා වැඩි අවධානයක් දීලා තිබුනේ මගේ ෆෝන් එකට…..එයාට එකට මාර අප්සට් ගියා…..

“ඔයා එන්නෙත් සතියට දවස් දෙකයි…එහෙම ඇවිල්ලත් ෆෝන් එකෙමයි…..

මට ඒ කතාව හොඳටම හිතට කා වැදුනා…එයාල වයසට යන්න යන්න අපෙන් ඉල්ලන ඇටෙන්ෂන් එක වැඩි වෙනවා…..එයාල අපි පොඩි කාලේ අපිට දෙන්න පුළුවන් උපරිම අවදානය දුන්න…ඇයි අද ඒක අපිට දෙන්න බැරි?

මතු සම්බන්දයි