ඇත්ත සුරංගනා කතා-3

පිපෙන්නට පින නැති
පීදෙන්නට ඉඩ නැති
ලියලන්නට දළු නැති
මල් නම් කෙතෙක් ඇති

පිපුනත් පේන්නැති
පීදුනත් සුවඳ නැති
ලියලුනත් දන්නේ නැති
තවත් මල් බොහොම ඇති

දෙන්නම හඬන්ඇති
කඳුළු කැට වැටෙන්නැති
කාටවත් පේන්නැති
රහසේ මිය යන්න ඇති

ඇත්ත සුරංගනා කතා- 2 කොටස

ඈත අහසේ තිබුන වලාකුලකට, මුහුදු රැල්ලක් රහසින්ම පෙම් බැන්ද…..
ඒත් ඒ දෙන්න අහල තිබුනේ අහසයි මුහුදයි එකතු වෙන්නේ සිතිජයෙදී විතරයි කියලා ……
ඉතින් මේ දෙන්නත් සිතිජය හොයා ගෙන පස්සට ගිහින් එතැනදී ආදරෙන් එකතු උනා….
සිතිජය කියන්නෙත් මායාවක් විතරයි….
එතන හැමදාම රැඳිලා එක විදියට ඉන්න බෑ…..
ඉස්සරහට යන්නම ඕන….
එක තැන ඉන්න බෑ කියල දෙන්න තේරුම් අරන් ඉස්සරහට යමු කියල තීරණේ කළා……
සිතිජයේ ඉන්න බැරි නම් ගොඩ බිමදී හරි එකතු වෙමු කියල හිතල හිත් රවට්ටන් ඉස්සරහට ගියා…..
වෙරළ ගාවට ආවම රැල්ල එතනින් නැවතුනා……
වළාකුලට නවතින්න බැරි උනා..
එයා ඉස්සරහටම ගියා……
හිතේ මහමෙරක් වගේ තියන් හිටපු ආදරේ තද කරන් රැල්ල මුහුදු වෙරළේ අවසන් හුස්ම හෙළුවා…..
තමන්ට මෙච්චරට ආදරේ කරපු රැල්ල අන්තිම හුස්ම හෙලද්දී ඒක දිහා බලන්නෙත් නැතුව ඉස්සරහට එයාගේ ගමන ගියා….
හැමෝම වලාකුලට බනින්න ගත්ත…..
ඒත් රැල්ල දැනන් හිටියා එයාට වෙරළෙන් එහාට යන්න බැරි බව…..
වළාකුල දැනන් හිටියා එයාට වෙරළේ නවතින්න බැරි බව….
නවතින්නෙ නැතුවම ඉස්සරහට ගිය වළාකුළට තේරුනා එයා ඉස්සරහට ගියා වැඩියි කියලා….
රැල්ලෙ මතක අස්සෙ එයා ආයෙ තනිඋනා….
මතකයන් බර වෙලා බිමටම කඳුළු වැස්සක් වෙලා බිමට වැටිලා මහ පොළවෙ අන්තිම හුස්ම හෙළුවා…..

හමු වෙලා එකතු උනු තැන්වල
එකතු වෙලා වෙන් උනු තැන්වල
වෙන්වෙලා මියදුන තැන්වල
එකතු නොවී දුක් වුනු තැන්වල
ඈත ඉඳන් බලන් හිටපු තැන්වල
හැමතනම තිබුනේ ප්‍රේමය ❤️

තිත සහ කොමාව


නැවතීමෙ තිත තියෙන්න ඕන තැන්වලට
කොමා දාලා ලියාගෙන ගියාම ඉස්සරහට
ලියාගෙන යද්දි ඒක ආතල් උනාට
දැන් බලද්දි කිසි තේරුමක් නැති හෑල්ලකට
වෙලාව නාස්ති කරන් මුල්ගල තිබ්බ අපිට…….
දැන් ජීවිතේ ඉගෙන ගත්ත හොඳම පාඩම
කොමාව වෙනුවට තිත තියල නැවත්තුවම
ලස්සන තේරුමක් ඒකේ තියෙනව වගේම
වෙලාව ඉතුරුයි කියවන ලියන හැමෝගේම…..

ලංකාවෙ වාහන මාකට් එක මොන වගේද??

තමන්ගෙම වාහනයක් ගන්නව කියන එක ගොඩ දෙනෙක්ගෙ තියෙන අහිංසක ලස්සන හීනයක්…ඒත් දැන් නම් ලංකාවෙ තියෙන මිළ ගනන් එක්ක මේක ඇත්තටම ළඟා කරගන්න අමාරු හීනයක්…..

බොරු ගණන් කියන්නෙ….ආනයන සීමා කරපු එකෙන් අලුතෙන් වාහන ගෙන්නන්න බැරි නිසා තියෙන වාහන වල මිළ අම්බානක වැඩිවෙලා…. ආනයන සීමා අඩු කරපු ගමන් මිළ බහිවී හොඳට

ඉන්දියාව ටාටා නැනෝ කාර් එක අඳුන්වල දුන්නේ හැමෝටම කාර් එක්ක් කියන සංකල්පෙකට ඉන්දියානු රුපියල් ලක්ශෙකට…මේක ලංකාවෙ සල්ලි වලින් දැන් ලක්ශ 16ක් විතර වෙනවා…

අනිත් එක සමහර සේල්කාරයෝ මිනිස්සු අන්දන හැටි….. මම එක සිද්දියක් කියන්නම් මට වෙච්ච

මේක උනේ 2015 ඔක්තෝබර් 19…මම එතකොට පාවිච්චි කලේ Toyota Aqua කාර් එකක්…වැඩකලේ මාතර ඔෆිස් එකක…එදා හවස වැඩ ඉවරවෙලා මම කොළඹ එන්න කලින් වැලිගම මහ ගෙදර ගිහින් අම්මටයි තාත්තටයි කියලා එන්න ගියා…කොහොමහරි වැලිගම ගෙදරින් පිටත් වෙනකොට රෑ 8.00විතර වෙලා..
මම යනව කිව්වම තාත්තා මට තුන්පාරක් කිව්වා අද යන්න එපා ඉඳලා උදේට යන්න කියලා….වෙනද මම යනව කිව්වම ගෙදරින් එළියටවත් බහින්නෙ නැති තාත්තා කාර් එක ළගටත් ඇවිත් කිව්වා අද ඉඳලා හෙට උදේට යන්න කියලා…ඒත් මම ඇහුවෙ නෑ..

කොහොමහරි පොඩි වැස්සකුත් තිබුනා..ගැලනිගම පහුවෙනකොට මට ඉස්සරහින් Prado එකක් ගියා…මම ඒක ඕවර්ටේක් කරලා ආයෙ වම් පැත්තෙ ලේන් එකට දාලා බලද්දි අඩි 40 කන්ටේනර් එකක්….ඒකෙ පිටිප්ස්සෙ ලයිට් වැඩ කරන්නෙ නෑ….මම ගිහින් කන්ටේනර් එකේ පිටිපස්සෙන් වැදුනා ලෝඩ්වගේ….

මට මතකයි අර මම ඕවර්ටේක් කරපු Prado එකේ සෙට් එක ඇවිත් මාව කාර් එකෙන් එලියට ගත්තා…මම ඇඳන් හිටිය කලුපාට ටීශර්ට් එක සුදුපාට වෙලා..වැදිච්ච පාරට වින්ඩ්ස්ක්‍රීන් එක කුඩුවෙලා ඒකෙ වීදුරු කෑලි…ඇස් දෙක අරින්නත් අමාරුයි වීදුරු කටු….

විනාඩි දහයක් විතර ඇතුලත ඇම්බියුලන්ස් එකක් ආවා…මාව කෙලින්ම හෝමගම හොස්පිට්ල් එකට ගෙනාවා…මගේ ඇස් දෙකෙන් වීදුරු කටු 11ක් අයින් කලා මට මතකයි…දෙයියන්ගෙ පිහිටෙන් වෙන මුකුත් තුවාලයක් මට තිබුනෙ නෑ….මම වෝඩ් එකට දැම්මම තාත්තා මගේ ළඟට ඇවිත් කිව්වා

“පුතේ මට වෙනසක් දැනුනා….මම ඒකයි පුතාට යන්න එපා කිව්වෙ”

කොහොමහරි මම හොස්පිට්ල් එකේ ඉද්දිම තාත්තා කාර් එක ටොයෝටා ලංකා එකට යවල තිබුනා… එතනින් වාහනේ චෙක් කරලා ලියුමක් දුන්නා වාහනෙ Total loss කියලා…එයාලට වාහනේ ආයෙ ඔරිජිනල් කන්ඩිශන් එකට ගන්න බෑ කියලා….
ඉතිං ඒ ලියුම ඉන්ශුවරන්ස් කොම්පැනියට දුන්නම උන් කියනවා වාහනෙ හදන්න පුළුවන් කියලා….

වාහනෙ හදපු කම්පැනියෙන් කියනවනම් වාහනේ හදන්න බෑ කියලා මට වාහනෙ එපා මගේ ක්ලේම් එක දෙන්න කියලා මම කිව්වා…කොහොමහරි කාලකණ්ණි මාස තුනක් විතර ඇදලා මට ක්ලේම් එක ගෙව්වා….

වන්දිය ගන්නකොට වාහනෙ එයාලට බාරදෙන්න ඕනනෙ….ඒක අත්සන් කරද්දි Open Papers අත්සන් කරන්න කිව්වා දවස දාන්නෙ නැතුව (මගේ වැරැද්ද…ඒත් ක්ලේම් එක ගන්න ඕන නිසා මම එහෙම කලා)

කොහොමහරි මේ සිද්දියෙන් අවුරුද්දකට විතර පස්සෙ මගේ යාලුවෙක්ගෙන් කෝල් එකක් ආවා…

“මචං උබේ පරණ කාර් එක KY **** නේද?

මම : ඔව්

මචන් වාහනෙ විකුණන්න දාලා තියෙනව වැල්ලවත්තේ සේල් එකක..උබ වාහනේ රෙකම්න්ඩ් කරනවද?

මම : එපා මචං…මම ගාව ටොයෝටා ලංකා එකෙන් දීපු ලියුම තියෙනව…ගන්න එපා…

“උබට පුලුවන්ද මෙතනට පොඩ්ඩක් එන්න”

මමත් එතනට ගියා…..වාහනෙ නියමට හදලා…..

සේල් එකේ කොල්ලා දැන් මට වාහනේ පෙන්නනවා….

“බලන්න සර්..ඔරිජිනල් කන්ඩිශන්….පොඩි ඇක්සිඩන්ට් එකක්වත් නෑ…. 29000kmදුවල තියෙන්නෙ (මම ඇක්සිඩන්ට් වෙද්දිත් 64000km දුවලා තිබුනා. ඒකත් කරකවලා) ෆස්ට් ඕනර් සර්…අඩුවට දෙනවා මේක… මේක අපේ කොම්පැනියේ මැනේජර් කෙනෙක්ගෙ වාහනෙ..එයා ප්‍රශ්න වගයක් දාගත්ත නිසා අපි අයින් කලා…එයාගෙ ණය වගයක් තියෙනවා ඒක සෙට්ල් කරන්න අපි මේක විකුණනවා”

මම : පොඩ්ඩක් මට අයිතිකාරයගෙ නම කියන්න පුලුවන්ද?

පොර පොතෙන් බලලා මගේ මගේ නම මටම කියපි…

(මම පොලීසියෙ පැමිණිල්ලක් දාලා…RMV එකටත් ලියුමක් යවලා මගේ කිසිම අයිතියක් නෑ කියලා දැනුම් දුන්න)

ඔන්න ලංකාවෙ වාහන මාකට් එක…

හැබැයි වාහනෙ ගන්න කෙනේ ටොයෝටා ලංකා දැම්මනම් අහුවෙනවා මේක…ගන්න කෙනා පව් ඉතිං….

(පිටිපස්සෙන් ගිහින් වැදුනම මගේ වැරැද්ද..මට ඊට වඩා සැලකිලිමත් වෙන්න තිබුනා….මම සම්පූර්ණයෙන් හරි කියන්නෙ නෑ….ඒත් මට කන්ටේනර් එකේ ලයිට් තිබුනේ නෑ කියල ඔප්පු කරන්න විදියක් නෑ ඇක්සිඩන්ට් එකෙන් පස්සෙ ඒකෙ ලයිට් කුඩු වෙලා..හැමෝම බැලුවෙ මගේ පැත්තට වැරැද්ද දාන්න…මොකද ලයිට් නැති වාහනයක් හයිවේ එකට දාන්න දුන්න නිසා එයාලා වැරදිකාරයො වෙන නිසා)

කොහොම උනත් ලංකාවෙ වාහනයක් ගන්න ඉන්නවනම් වාහන ගැන දන්න කෙනෙක්, හොඳ බාස්කෙනෙක් එක්ක ගිහින් හොඳට චෙක් කරල ගන්න…මොකද අපි වාහනයක් ගන්නෙ හීන ගොඩක් තියාගෙන…

ප.ලි
මේකෙන් ගන්න තියෙන හොඳම පාඩම තමා….අම්මයි තාත්තයි කියන එක අහන්න…එදා තාත්තා කියපු එක අහලා මම නොගිහින් හිටියානම් මේ මුකුත් වෙන්නෙ නෑ

හොඳ නරක

ලියවෙන්න ඕන කාලෙදි
නොලියවුනු කවි
නොලියවුනු එකමයි හොඳ……

ලැබෙන්න ඕන කාලෙදි
නොලැබුණ ආදරේ
නොලැබුණ  එකමයි හොඳ……

ළඟ නවතින්න ඕන කාලෙදි
නැවතුනේ නැති හිත්
නැවතුනේ නැති එකමයි හොඳ…….

විඳින්න ඕන කාලෙදි
විඳින්න දෙන්නෙ නැතුව
විඳවන්න උනු එක තමා නරක……

හන්තානෙ ආදරෙ!!

සරසවියේ හමුවෙලා
හමුවෙලා එක් වෙලා
එක් තැනක ලියවෙලා
හිත් අතරේ හැංගිලා
දුක් වෙලා වෙන් වෙලා…….

ආදරෙ නිමවෙලා
බොල් අහසේ මුසුවෙලා
හන්තානේ හැංගිලා
කඳුළු වැහි ඇදහෙලා
මහවැලියේ දියවෙලා
ඈතටම පාවෙලා
මහ මුහුදේ මියදුනා……

තනියාට පෑගුණ හීන

නියඟේට වේලිලා ගිය හීන
වැස්සට හොඳටම පෙඟුනා……..
බැංකුවට සින්න වෙන යන ගෙදර
බේරන්න අස්වැන්න මදි උනා……
ආසාවෙන් ඉගෙන ගත්ත පොඩ්ඩාගේ හීන
කොරෝනාවලට යට උනා……
අමාරුවෙන් ගෙදර ගෙනාපු අස්වැන්න 
බොටකඳයොන්ගේ බඩගින්නට නැති උනා……….
මහන්සියෙන් බැඳපු බිත්ති හතර
තනියා ගේ හොඬ පාරට කැඩිලා වැටුනා…..
බෙල්ල ගාවට අපු ණය වාරිකේ ගෙවන්න
දෙයියොන්ට කරපු කන්නලව්වට බැරි උනා…….
කැඩිලා සුන් වෙලා ගිය පොඩ්ඩාගේ හීන
හැබෑ කරන්න කාලකන්නි මට බැරි උනා……

අපේ ජීවත- ඇන්තනීගෙ කතාව

තවත් එක දවසක්….

ගොඩ දවසකට පස්සේ ක්ලාස් නැති දවසක්…ටිකක් දවල් වෙනකම් නිදා ගන්න හිතුනත් වෙනද වෙලාවටම ඇහැරුනා…වැඩ අම්බානක ගොඩ ගැහිලා….ටියුට්ස් හදන්න, ලෙක්චර්ස් රෙකෝඩ් කරලා යවන්න..පොඩි රෙස්ට් එකක් ගන්න හිතුනත්, තව වැඩ ගොඩ ගැහෙන නිසා වොෂ් එකක් දාල වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා

ලැප්ටොප් එක ඔන් කරලා වැඩේට බැස්සා…මොකක්ද මගුල් Update එකක් ඇවිත්…මමත් ඉතින් ගොනා වගේ ඕකේ කළා….ඔය අප්ඩේට් වලින් මොනව වෙනවද කියලනම් දන්නේ නැති උනාට පණ්ඩිතය වගේ ඕකේ කරන්න නම් මම දන්නවා……

රෙද්ද…පැය දෙකක් තිස්සේ Don’t turn off your computer කියාගෙන මගුල අප්ඩේට් වෙනවා….උදේ වරුවම ඉවරයි….ෆෝන් එක අරන් පොඩ්ඩක් මූණු පොත පැත්තට ගියා….අදත් notification ඇවිත් පුළුවන් නම් ඇවිත් ලේ දන් දෙන්න කියලා…..හැමදාම වගේ යන්න හිටියත් කොරෝනා එක්ක යන්න බැරි උන නිසා අදවත් යනවා කියල ඒකට යන්න ලෑස්ති උනා….

ලේ දීලා ඩ්‍රයිව් කරන එන්න එපා කියලා අම්ම කියපු නිසා පාරට ගිහින් ත්‍රීවීලර් එකක් සෙට් කර ගන්න මම පාරට ගියා..පාරට යද්දීම වගේ රතු පාට ටිකක් පරණ ත්‍රීවීලර් එකක් ආවා…මාත් ඇත දැම්මා

මම : “පුතා නාරාහේන්පිට ලේ බැංකුවට යමුද?”

ත්‍රීවීල් මල්ලි : “සර් මම යන පාර නම් දන්නේ නෑ”

මම : “හරි මම කියන්නම්” කියාගෙන මමත් ඇතුලට ගොඩ උනා…

මම දැන් පාර කිය කිය යනවා….පොරට හරවන්න කියන පාර හැමතිස්සෙම පැටලෙනවා….බොරු කියන්න ඕන නෑ මට තරහ ගියා…කට්ටකමට ගාණ කපන්න හදනවා කියලද මට හිතුන….

මොන වගේ ඩයල් එකක්ද කියලා බලන්න හිතුන නිසා මම traffic light එකක නතර කරපු වෙලාවක නිකන් කතාවට වැටුනා…

මම : පුතා මේක ඔයාගේ ෆුල් ටයිම් ජොබ් එකද?

පොරත් එතකොට කටහඬ අවදි කළා

“ඔව් සර් දැන් මේක තමා මගේ රස්සාව…..කලින් ගාමන්ට් එකක වැඩ කළා සර්….මම පාස්කු බෝම්බෙට අහු උනා….මේ කියලා

(මට පොරගේ වම් අත පෙන්නුවා…ඒක හොඳටම පිච්චිලා ගිහින්)

අවුරුදු හයේ ඉඳලා දිගටම අපි ගියේ කොච්චිකඩේ පල්ලියට….එදා මමයි නොනයි, බබාලා දෙන්නයි, අම්මයි තාත්තයි, අක්කයි, මස්සිනයි,බබයි ගියා….මස්සිනා එතනම නැති උනා සර්…එහා පැත්තේ හිටියේ එයාගේ බබා…මාස අටකට පස්සේ බබත් නැති උනා…අක්ක තනි උනා….මම මාස තුනක් ඉස්පිරිතාලේ හිටියේ සර්…..තාම ඇඟ ඇතුලේ යකඩ කෑලි 20ක් විතර තියෙනවා…අයින් කරන්න බැරිලු….මට ඇහැක් බද්ද කළා සර්…කන හරියට ඇහෙන්නෙත් නෑ සර්….

(කන හරියට ඇහෙන්නේ නෑ කිව්වම මගේ නිකන් කනට ගැහුවා වගේ…මම හිතුවේ පොර බොරුවට ඇහෙන්නේ නැතුව ඉඳන් මගේ ගැන කපන්න හදනවා කියල…මට මම ගැනම පුදුම ලැජ්ජාවක් ආවා)

දොස්තරලා කිව්වා ආයේ ගාමන්ට් එකේ වැඩට යන්න එපා කියල…මම ඉතින් ත්‍රීවීලර් ජොබ් එකට බැස්ස සර්….ජීවත් වෙන්නත් ඕන නේ……

විනාඩි දෙකකින් විතර කියපු විස්තරේට මගේ ඔළුවම පිරිලා ගිහන් පුදුම කලකීරීමක් ආවා අපේ රට ගැන

ලේ බැංකුව ගාවට ඇවිත් වාහනේ නවත්තුවම…මම බැහැල නියමිත ගාණට වඩා වැඩි ගානක් දුන්නා…

එපා සර් මේක තියා ගන්න….

නෑ කමක් නෑ පුතා ඔයා තියා ගන්න….මට ඔයාගේ නම්බර් එක දෙනවද කියල?

මම නම්බර් එක ඉල්ල ගත්තේ ආයේ උදව්වක් කරන්න බලාපොරොත්තුවෙන්….මම ෆොටෝ එකකුත් ගහ ගත්තා

(මේ පෝස්ට් එක එක්ක මම ෆොටෝ එක පල නොකරමි…..එය ඔහුගේ ආත්ම්භිමානයට කැළලක් වේවි යැයි මට සිතෙන නිසා….එත් උදව් කරන්න කැමති කවුරුහරි ඉන්නවනම් මැසේජ් එකක් දාන්න….මම විස්තර දෙන්නම්)

ලේ බැංකුව ඇතුලට ගියා ආපු වැඩේ කරන්න….රෙජිස්ටර් වෙලා ඔක්කොම කරලා ඩොක්ටර් ගාවට ගියාම කියනවා කොව්ඩ් වැක්සීන් එක ගහපු නිසා මාසයක් යනකම් ලේ දෙන්න බෑ කියලා…. ඒ වැඩෙත් හරි ගියේ නෑ….මහ මස්තබාල්දුම දවසක්…

ගෙදර ඇවිත් මම ආයේ ඇන්තනීගේ කතාවේ අතරමන් උනා!!!!!

කිසිම සාදරනයක් ඉෂ්ට නොවෙච්ච ඇන්තනී වගේ මිනිස්සු තව කීදෙනෙක් ඇද්ද??

මොනවමහරි කරලා ජීවිතේ ගැට ගහගන්න දඟලන ඇන්තනී වගේ අය හිටියට…මේ සිද්දියෙන් අන්ත අසරණ වෙච්ච මින්ස්සු කොච්චර ඇද්ද??? පව්ලේ මිනිස්සු නැති වෙලා එක ගැන හිත හිත මැරි මැරී උපදෙන කීදෙනෙක් ඇද්ද???

අදින් පසු සිට මම කිසි දිනක “ප්‍රෞඩ ශ්‍රී ලාංකිකයෙක්” කියන වචනය නොදමමි!!! අවුරුදු 2500 ඉතිහාසය ගැන කියවගෙන එන උන්ට ඒක රෝල් කර *කේ ගසා ගන්න කියමි……..නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් මා රටට වූ ණය ගෙවමි!!!! ඉතිරිය ඊටපස්සේ තීරණය කරමි

පින්කෙත හෙළ රන් දෙරණේ යලි නොඉපදෙවායයිද ප්‍රාර්ථනා කරමි

අනන්තෙක ප්‍රශ්න

මගේ ආදරේ
සීමාවක් නැති
අනන්තයක්……..
උබේ ආදරේ
ලප් තැනම ලොප් වෙන
බිංදුවක්……..
මගේ ආදරේ උබට බෙදුවම
අනන්තයයි ……..
උබේ ආදරේ මට බෙදුවම
බින්දුවයි ……
එහෙම හිතල වෙන
නොම්බර වලට
ආදරේ කළා……..
අනන්තෙක මගේ ආදරේ
උන්ට බෙදුවම අනන්තයි…..
උන්ගේ ආදරේ මට බෙදුවම
හැමදාම බින්දුවයි……
අවුල තියෙන්නේ
මගේ අසීමාන්තික
ආදරේ මිසක
උබලගේ නෙවෙයි…..
උබල ඔක්කොම එක අන්තෙක
මම තවත් අන්තෙක
තවත් අනන්තයක්
හොයලා
මම ආදරේ කරන්න ගියාම
මට කියනවා
එහෙම ආදරයක්
කොහෙවත්
අර්ථ දක්වල නැතිලු

කාශ්‍යපට ඇත්තටම පෙම් බැන්ද එක සීගිරි සුකුමාලියෙක්

අනේ කාශ්‍ය්ප
කවදහරි
මම මේකේ බිතුසිතුවමක් වේවි
උබ මේකේ කලාකාමීයෙක් වේවි
මගේ කඳුලු මේ ගලේ වියලී යාවි
උබේ ජය මේ ගලේ කෙටිල තියේවි……

උබේ ආදරයට
මම හෙළපු
කඳුලු කාටත්ම නොපෙනේවී
හිනාව පමණක් උන් දකීවී
උබේ ගුණ පමණක්ම වයාවි
ඒ අස්සෙ මගේ දුක හැංගේවි……..

උබව විශ්වාස කරලා
මම ලියපු
සින්නක්කර පතිවත කව්රුත්ම නොදකීවී
අන්තප්පුරේ තව එකියක් විතරක්ම වේවි
මට මවල දීපු හීන උන් නොදකීවි
උබේ කාසිවලට රැවටුණු බඩුවක්ම වේවි

ගොඩදෙනෙක්ගෙ
හිත් අස්සෙ
උබ නම් හැමදාම වීරයෙක් වේවි
කවි ගී වැල්නම් ලියවේවි
මම නම් මහමෙරක දුක හංගන්
ආදරයෙන් නිහඬ වෙමි

-උබට ඇත්තටම ආදරෙ කරපු එක සීගිරි සුකුමාලියෙක්-