බෝඩිමේ ජීවිතේ

රත්තනපිටිය බෝඩිම

ජීවිතේට සුන්දර මතකයන් ගොඩක් එකතු කරපු, අව්‍යාජ යාළුවො ගොඩක් එකතු කරපු නියම තැනක්.
අත්තියා, පන්නා,කැලුමා,ජෙටා,ඇල්ටෝ,හිරියා,ඩෝරා හෙන සෙට් එකක් හිටියා….ඉස්සර අපි ඔක්කොම ලොකු ෆිට් එකකින් හිටියේ..දැන් ඔක්කොම වෙන් වෙලා ගිහින් තැන් තැන්වල.. ඉස්සර එහෙම ෆිට් එකේ ඉන්න ලොකු හේතුවක් උනේ සමීර අයියා…පොර තමා අපේ පොදු හතුරා…මම ඒ විස්තර පස්සේ කියන්නම්.
අද මම කියන්න යන්නේ රත්නා ඇන්ටිගේ කඩේදී වුන සිද්ධියක්… ඇන්ටිගේ කඩේ තිබුනේ අපේ බොඩිමට එහා පැත්තෙ…ඇන්ටි අපේ බෝඩිමේ කොල්ලොන්ට හරිම ආදරෙන් හිටියෙ….කඩේ ඉතුරුවෙලා කුණු වෙන්න යන්න පලතුරු, බනිස්, පාන් ඔක්කොම ඉතිං අපිට තමා හැමදාම නිකන් හම්බවෙන්නෙ…
අපිටත් ඉතිං නිකන් කෑමක් හම්බනවා කියන්නේ රජ මගුල් වගේ….ඔය වගේ කුණු වෙන්න යන කෑමක් ලැබුනත් සෝමාලියාවට පාන් දැම්මා වගේ….ඒ පැත්ත බලල මේ පැත්ත බලද්දි ඉවරයි…

මේ සිද්ධිය වුනේ කැම්පස් එකේ 3 අවුරුද්දෙදි….මම එතකොට ජොබ් එක කලේ s&d එකේ.. ( 3,4 වසරේදී ලෙක්චර්ස් තිබුනේ හවස නිසා අපිට ජොබ් එකක් කරන්න චාන්ස් තිබුනා)…මට ඒ දවස්වල ඔෆිස් එකෙන් ලැප්ටොප් එකක් දීලා තිබුනා…අම්මටසිරි ඒ දවස්වල ලැප්ටොප් එකක් තියෙනවා කියන්නේ පට්ට පොරක්…දැන් කාලේ වගේ නෙවෙයි හැමෝටම ලැප්ටොප් නෑ ඒ දවස්වල….ඉතිං ලැප්ටොප් එකක් අරන් යනවා කියන්නෙ චරිතයක් තමයි….

මම ඉතිං හවස ඔෆීස් ඉවරවෙලා ලැප්ටොප් බෑග් එක දාගෙන බෝඩිමට එන ගමන්….ඈත ඉඳන්ම දැක්ක ඇන්ටිගේ කඩේ ගාව කෙල්ලො දෙතුන් දෙනෙක් ඇන්ටි එක්ක බර කතාවක…ඉතිං මටත් හිතුනා එතනට ගිහින් ඇඩ් එකක් දාලා පොරක් වෙන්න ඕන කියලා….
මාත් ඉතිං ඔෆිස් කිට මරන් පොර සේ එතනට ගියා….
මාව දැක්ක ගමන් ඇන්ටි කියපි…
“අනේ පුතේ ඔයා ආපු එක හොඳයි, මේ කලු ගැහිච්චි කෙසෙල් ඇවරි දෙකක් තියෙනවා…පුතාලා අරන් ගිහින් කන්න…මේක කුණු වුනොත් කොහොමත් හරකට කන්න දාන්න වෙන එක නේ…ඊට වඩා හොඳයි පුතාලා කන එක”

ඇන්ටි එහෙම කියද්දි මට ඉබේම වගේ අර කෙල්ලො දිහා බැලුනා…උන් මූනට මූන බලන් හිනා වෙනවා….නෙදකින් ඔයිට වඩා හොඳයි ඇන්ටි මට පොල්ලකින් ගැහුවනම්….

ඇඩ් එකක් දාන්න ලැප්ටොප් එක අරන් සිංහයා වගේ ගිය මම පූසා වගේ මූණ බෙරි කරන් කුණු කෙහෙල් ඇවරි දෙක අරන් බෝඩිමට ගියා

එදා මෙදා තුර

වෙලාව හවස 5.15
කොල්ලුපිටිය ස්ටේෂමේ පරණ මළකඩ කාපු පුටුවක වාඩි වෙලා තාම මග බලන් ඉන්න මගේ හිත තාම පිළිගන්නෙ නෑ උඹ ආයේ එන්නේ නෑ කියලා….
උඹේ අත් අල්ලගෙන ඉස්සර පඩි පෙළ නැගපු මම අද තනියම නැග්ගා…උඹත් එක්ක ඉස්සර දොඩමළු වෙවී මුහුද දිහා බලන් හිටපු මම අද කඳුළු පුරවන් තනියම බලන් හිටියා….
ඔක්කොම දේවල් වෙනදා වගේ එහෙම්ම වෙනවා…වෙනසකට තියෙන්නෙ උඹ ළඟ නැති එක විතරයි…. ඔව්…
ඒක තමා ලොකුම වෙනස..ජීවිතේ තියෙන්නෙ විඳින්න කියලා උගන්වපු උඹ අද මට මහමෙරකට විඳවන්න දුක් දුන්නා…
අන්තිම දවසේ උඹේ කලු ගැහිලා සුදුමැලි වෙලා ගිය මූණ තව එක පාරක් ඉම්බින්න තිබ්බනම්…..
ඇත්තමයි….
පපුවෙ අත් දෙක බැඳන් සුදු ඇඳුමක් ඉන්න උඹව මම දැක්කේ දෙව් දුවක් වගේ….
උඹව එහෙම ඉන්නව දැක්කම එක පාරටම කැඩිල ගිය අපේ හීන ලෝකේ කෑලි මම තාම එකතු කරනවා කවදහරි එකතු කරන්න පුලුවන් වේවි කියලා….
දැන් හැමෝම කියන්නෙ වෙච්ච දේ උනා උඹව අමතක කරලා අලුත්ම පිටුවක් පෙරලන්න කියලා….
ඒ කවුරුත් දන්නේ නෑ මගේ පොතේ තිබුන එකම ලස්සන පිටුව උඹ කියලා…
උඹ කොහේ ගියත් හොඳින් ඉන්නවා කියලා මම දන්නව….
පුලුවන් නම් මට එකම එක උදව්වක් කරපන්
හීනෙන්වත් ඇවිත් කියලා පලයන් උඹ නැතිව මම ජීවිතේ ඉස්සරහට ගෙනි යන්නෙ කියලා….
අර කතාව ඇත්ත….
උඹේ ආදරෙත් ඇත්තටම හුළඟක් වගේ…. මට හොඳටම දැනෙනවා තේරෙනවා….
ඒත් කවදාවත් පේන්නෙ නෑ……

ඊයේ ඉපදී අද මිය යන්නට පෙරුම් පුරාගෙන උපන් ළයේ

හීයේ වේගේන් අහස උසට බැඳි ආදර ලෝකය හෙටත් තියේ

ඒත් ඉතින් දැන් සොඳුරිය ඔබ නැති ඇයි මේ ලොව මා තනිව ගියේ

ආයේ දවසක එක හිත් ඇත්තන් වී අපි ඉපදෙමු එකට ප්‍රියේ

වහලෙක් නොවුනෙමි ❤

අම්මේ…..
තාත්තේ…….
පිං සිද්ධ වෙනවා
ඔය දෙන්නටම
කොන්ද කෙලින්
තියන් වැඩ කරන්න
ඉගෙන්නුවාට
ඊටත් වඩා වැඩියෙන්
පිං
එක එක
හාල්පාරු
දේශපාලකයන්ට
කඩේ නොයන
නීච වහලෙක්
නොකලාට

දරු සෙනෙහස

“සර් මට උදව්වක් කරල දෙනවද?”
මොකක්ද?
“සර් අපේ ගෙදර විකුණන්න හදන්නේ, මට පොටෝ ටිකක් ගහල කොම්පියුටරේ ඇඩ් එකක් දාල දෙන්නකෝ. පුතා කිව්වා එහෙම කලාම ඉක්මනට විකුනන්න පුළුවන් කියලා”
ඇයි ඉතින් හදිස්සියෙන් විකුනන්නේ? පුතත් ලංකාවේ නැහැ නේ, කොහෙද ඉන්න යන්නේ?
අනේ සර් මේ පාරත් ගං වතුරට අහු උනා නේ, පුතා කියනවා ඕක විකුණලා දාල අපේ මහ ගෙදර තියෙනවා දෙවුන්දර, එහේ යන්නලු. මම වැඩි කැමැත්තක් නෑ සර් යන්න, ගියොත් මට තනියම එහෙ ඉන්න වෙන්නේ, අඳුරන කවුරුත් ඇත්තෙත් නැහැ….පුතා තව අවුරුදු අටකින් ලංකාවට එනවලු…ආවම කොළඹින් ගෙයක් ගමු කිව්වා සර්”
එතකොට සල්ලි?
“පුතාගේ පොතට දාන්න කිව්වා, එයා ඒක බලාගන්නම් කිව්වා”
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
මට එක වරම ඔහුගේ දෑස දෙස බැලුණි…දරු සෙනෙහසින් පිරි තිබුණු දීප්තිමත් ඇස් අමුතුම ආඩම්බරකමක් එක්ක මගේ දිහා බලා සිටියි……පුතාව රට යවන්න මිනිහ ගත්ත උත්සාහයක්….මෙතන වැඩ ඉවර වුනාම හවස පත්තර ඒජන්සියේ වැඩට යනවා……උදේ පාන්දර නැගිටලා වැවේ මල් කඩල විකුනන්න දෙනවා……දැන් අවුරුදු 3ක් වෙනවා ගිහින්, ගිය අවුරුද්දේ අම්මගේ මළ ගෙදරට ආවෙත් නෑ නිවාඩු නෑ කියල…..දැන් ගේ විකුණලා ඒ සල්ලිත් ගනීවිද? මිනිහා පාරට වැටෙයි ද?මටත් ඒ පවට කර ගහන්න වේවිද?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
“සර්!! ඇයි සද්ද නැත්තේ? මගේ වැඩේ කරල දෙනවද? ලොකු උදව්වක් සර්
හා…….
(මම වැරදි වෙන්නත් පුළුවන්….කොල්ල ඇත්තටම හොඳ එකෙක් කියලා හිතලා මම මාව සාධාරණිකරණය කර ගත්තා)
මවකට මුවා වී නුබ වෙත දිරි දුන්නේ
මම වෙමි පුතුනි එය මා පමනයි දන්නේ
පිය සෙනෙහස නැතිද දරුවනි හදුනන්නේ
අම්මාවරුන් පමනද මතු බුදුවන්නේ

ආච්චිගේ නිවන් ගමන

නිවන් යන්න හිතං
පංසලට දානේ දෙන්න
ආපු ආච්චිගෙ
සෙරෙප්පු දෙක
කව්දෝ එකෙක්
උස්සලා
ආච්චි
ගේට්ටුව ගාව
කෑමොර දෙනවා
යකෝ හෙණ ගහපන්
හිඟන හොර හැතිකරේට
ඒ වෙලාවෙම
බෝ මලුවෙ
බණ කියන
හාමුදුරුවෝන්ට
ලොකු
සාදුකාරයක්…..
අම්බේ
ඇති යාන්තම්
පව
අනුමෝදන් වෙන්ට
ඇති
සාදු සාදු

ඇටිටියුඩ් (Attitude) දුන් ළමයා වෙත ලියමි

ආදරණීය පුතේ,

පාඩම කියල දෙන වෙලාවේ උඹ කතා කර කර ඉඳලා ඩිස්ට්ර්බ් කරන්නේ මට විතරක් නෙවෙයි….අමාරුවෙන් හම්බ කරලා ණය වෙලා පුතාව දූව ගොඩ දාන්න මහන්සි වෙන අම්මලා තත්තාලගේ හීන වලට…..උඹට සල්ලි තියෙනව ඇති…උඹ මේක කරන්නේ ෆන් එකට වෙන්න ඇති..එත් මතක තියා ගනින් මේ වෙලාවෙත් තව අම්මා කෙනෙක් තාත්තා කෙනෙක් රැයක් දවාලක් නොබලා මහන්සි වෙනවා කියලා…

මට ඩිස්ට්ර්බ් කරපු එකට මට සමාව දෙන්න පුළුවන්.මම දෙවියෝන්ටත් කියන්නම් ඒකට උඹට සමාව දෙන්න කියලා … ….මම කොහොමත් බනින්නේ ඒ වෙලාවට විතරයි…මගේ හිතේ කිසි තරහක් නෑ උඹල ගැන….මට උඹල ඔක්කොම පොඩි ළමයි ටිකක් විතරයි…බනින්නේ හදන්න මිසක් වෙන කිසි දේකට නෙවෙයි…මම බැන්නම මට ඔරවලා බැලුවේ සමහරවිට වයසේ වැරැද්ද වෙන්න ඇති….නැත්නම් ඒ උඹේ හැටි වෙන්න ඇති.උඹේ ඇස් දෙකේ පිරිලා තිබුන තරහ මම හොඳට දැක්කා …මට ඒ වෙලාවේ හිතට ආවේ කේන්තිය මම පිට නොකළේ මගේ අම්මා තාත්තා මාව හදපු විදිය නිසා වෙන්න ඇති….නැතනම් මගේ පරිණත කම වෙන්න ඇති….

උඹ මෙහෙම හිතන්න ඇති…. “ඌ කව්ද යකෝ මට බනින්න…මම අහවලාගේ පුතා….මම සල්ලි ගෙවල එන්නේ…එක එකා ගෙන් වචන අහන්න මම කැමති නෑ..උඹලට පඩි ගෙවන්නෙත් අපේ සල්ලි වලින්…..උඹල ඔය නිකන් හම්බ කරන සල්ලි”

නිකන් එන සල්ලි නම් අපි ගාව නෑ පුතේ..නිකන් හම්බවෙන රුපියල් 100ට වඩා අමාරුවෙන් හම්බකරන රුපියලත් වටිනවා කියලා අම්මල තාත්තලා අපිට උගන්වලා තියෙනෙව….උඹ හිතනවනම් මෙතන ඇවිත් පැය පහක් නිකන් කියවලා ගියාම සල්ලි හම්බවෙනවා කියලා එතනත් වැරද්දක් උඹ කරන තියෙන්නේ….ඔය පැය පහ ඔතන කතා කරන්න අපි පැය 15ක් වත් ලෑස්ති වෙන්න ඕන….

මම එක අවවාදයක් දෙන්නම්….කැමති නම් ඔලුවට ගනින් නැතනම් අනිත් කනෙන් පිට කරලා දාපන්…..උඹේ ඔය Attitude එක වෙනස් කර ගනින්….ඕක එක්ක ඉස්සරහට යන්න අමාරු වේවි..ජිවිතේ උඹ එක තැනක හිර වේවි…අනික මතක තියා ගනින්….උඹ තාම මට “පොරක්” නෙවෙයි…මම “පොර” කට්ටිය ඕන තරම් දැකලා තියෙනවා එයාල එක්ක වැඩ කරලත් තියෙනව…එතනට යන්න ඕන නම් අනිවාර්යෙන් ඔය Attitude හදා ගනින්….එදා උඹේ හිත රිදුනා නම් සමාවෙයන්….දැන් ඕක අමතක කරලා පාඩම් කරපන්

-සර්-

හරක් කතා වස්තුව

ඔන්න එකෝමත් එක රටක හරක් පට්ටියක් සතුටින් සමාදානයෙන් ජීවත් වුනාලු….උන් හැමදාම කෑවේ තනකොළලු හොඳේ …..ඉතින් මෙහෙම කාලයක් ජිවත් වෙනකොට උන්ට හිතුනලු හැමදාම තණකොළ කන එකේ තේරුමක් නෑ නේ අපිත් බත් කන හරක් ටිකක් වෙමු කියලා..

එහෙම බත් කන හරක් ටිකක් වෙමු කියලා තීරණය කලාට පස්සේ තමා උන්ට දැනුනේ එතනට දක්වන් යන්න කව්රුත් නෑ නේද කියලා….ඉතින් දැන් හැමෝම උඩ බිම බලන් කල්පනා කරනවා කවුද පත් කරන්න ඕන කියලා.

දැනට ඉන්න හරක් නායකයා පත් කරන්න ටික දෙනෙක් යෝජනා කළා…එත් ඌ මී හරක් වැඩ කරලා හිටපු නිසා ගොඩක් දෙනෙක්ට ඌව එපා වෙලා තිබ්බේ.. තවත් කට්ටියක් යෝජනා කළා වෙන හරකෙක්ව නායකයා කරන්න…ඒ හරකා එල හරකෙක්…මෙලෝ රහක් නෑ…

ඉතින් මෙහෙම තීරණේකට එන්න බැරි වුන නිසා හරක් පට්ටිය දෙකට කැඩිලා රණ්ඩු සාරවුල් ඇති වුනාලු…..දැන් තැන් තැන් වලට වෙලා ඉද්දි….එල හරකගේ කට්ටිය එකතු වෙලා තීරණය කළා ලු නරියෙක්ව නායකයා කරන්න..මේ නරියා කලින් හිට්යේ හරක් නායකයාගේ ගෙදර වැඩ කාරයෙක් විදියට

..අලුත් රූපයක් නිසාත් හැමෝටම වෙනසක් ඕන වුන නිසාත් හැම හරකම වගේ කැමති වුනාලු මේ නරියට….මූ නරියෙක් වුනාට කලේම ගොන් වැඩලු….බත් කන හරක් වෙන්න හිතන් මේ නරියව පත් කරපු හැමෝටම දැන් එපා වුනාලු….කාලයක් යද්දී නරියව කව්රුත් ගණන් ගන්නේ නැති තැනට ආවලු කරන ගොන් වැඩ නිසා …..

එතකොට නරියා තීරණය කලාලු හැමෝගෙම අවදානය ගන්න ලොකු හොඳ ගොන් වැඩක් කරන්න ඕන කියල ආයේ අර කලින් හරකගෙ ගෙදර වැඩ කරන්න ආයෙ ගියාලු…..

දැන් එල හරකට කරන්න දෙයක් නැති වෙලා නන්නත්තාර වෙලා ගියා….

හරක් පට්ටියේ හැමෝම එකතු වෙලා බත් කන්න හිතන් එකතු කරලා දීපු සල්ලි වලට වෙච්ච දෙයක් නෑ…

ඒ අස්සේ බත් කන එක ගැන උපදෙස් ගන්න හිතාගෙන ගෙන්න ගත්ත රට හරක් ටිකක් තියෙන තණකොළත් කන්න අරන්….මේ රට හරක් ටික පුදුම වේගෙන් තියෙන තණකොළ ටික කා ගෙන කාගෙන යනවලු….එත් මේ පට්ටියේ ගොඩක් වුන්ට එක ගානක්වත් නෑ…උන් තාම අර හිවල නිසා එක එකා මරා ගන්නවා

අන්තිමේදී ගොඩක් හරක් ඒ පට්ටිය අත ඇරලා වෙන රටවල් වලට ගියාලු……..ඉතුරු වෙච්ච හරක්ට කර ගන්න දෙයක් නැති වෙලා ඉන්නකොට අර රට හරක් ටික එකතු වෙලා මේ පට්ටිය සල්ලි දීල ගත්තලු උන්ගේ පක්කිලි වැඩ ටික කර ගන්න

නිමි.

හීන…… ලස්සනයි මවනකොට දුකයි බිඳෙනකොට

shattered-dreams15907050989325853294.jpg…………………………………

ත්‍රී වීල් මල්ලි :සර් කොහෙටද යන්න ඕන?

මම : කොල්ලුපිටිය හන්දියේ ස්ටේෂන් රෝඩ් එකට මල්ලි

ටික දුරක් යද්දී තිබ්බ නිහඬතාවය බිඳින්න මම ඇහුවා ” මල්ලි ගොඩක් කල් වෙනවද මේ ජොබ් එක පටන් අරන්”

නෑ සර්… දැන් අව්රුද්දක් විතර…..
සර් මගේ කථාව විශ්වාස කරන එකක් නෑ……මම ගියේ තර්ස්ටන් එකට….රගර් ගැහුවා සර්…. මගේ ජීවිතේම උනේ රගර් සර්……ලේ වල දිවුවේත් රගර්…..විභාගේ හරියට කලෙත් නෑ…. ඉස්කෝලෙන් පස්සේ එයාර් ෆෝස් එකේ රගර් ටීම් එකට ගියා සර්…. පඩි හොඳයි නේ…එත් සර් එක මැච් එකකදී මගේ බෙල්ලට පාරක් වැදෙනවා… මම අවරුදු 2ක් හොස්පිටල් එකේ….මට අම්මා තාත්තවත් අඳුරන්න බැරි උනා….ඩොක්ටර්ස්ලා මට කිව්වා රගර් නවත්තන්න කියලා…නැත්නම් මම පැරලයිස් වේවි කිව්වා….ඒක කියද්දී සර් මගේ ඔලුව ඇතුලේ අකුණු ගහන්න වගේ උනා….මගේ ජීවිතේම උනේ රගර්…..

මම : ඉතින් වන්දියක් ලැබුනේ නැද්ද?

ලැබුනා සර් …… ලක්ෂ 4ක් දෙන්නම් කිව්වා….මම මදි කිව්වම තව රුපියල් දහදාහක් ලැබුනා….මම තව ඉල්ලන්න ගියේ නෑ සර්…. ඊට පස්සේ ජීවත් වෙන්නත් විදියක් තියෙන්න ඕන නේ සර්….ඉතින් මේ රස්සාව පටන් ගත්ත….ජීවිතේ අලුතෙන්ම පටන් ගත්තා සර්…. අමාරුයි තමයි….ඒත් මොනව කරන්නද සර්…. දැන් කාටවත් අත පාන්නේ නැතුව ජීවත් වෙනවා….ඒ කාලේ හිටපු සමහර යාලුවෝ දැන් අහක බලන් යනවා සර්….එයාලට ලැජ්ජ ඇති….

සර් මෙතනට නේද එන්න ඕන කිව්වේ?

මම : ඔව් මල්ලි මෙන්න සල්ලි (නියමිත ගානට වඩා මම වැඩිපුර දුන්නේ මට හිතුනා මට ඒ වෙලාවේ කරන්න පුළුවන් උදව්ව ඒක කියල)

ඒත් ඔහු….. “සර් මෙතන වැඩිපුර සල්ලි තියෙනවා”

මම : කමක් නෑ මල්ලි තියා ගන්න…….

“එපා සර්…එහෙම හරි නෑ…මේක මම අද ගත්තොත් මම කම්මැලි වෙනවා…මට මගේ ගාන විතරක් දෙන්න… ඒ ඇති…. බොහොම ස්තුතියි සර්….මේක පුංචි රටක් නේ…. අපි ආයේ හම්බවේවි”…….

තව කෙනෙක් පාගා ගෙන කොහොමහරි නැගිටින්න හදන මිනිස්සු අතරේ…..අවංකවම ජීවිතේ ජය ගන්න හදන මිනිස්සු කීප දෙනෙක් හරි ඉතුරු වෙලා ඉන්නවා කියලා මතක් කරලා දීපු ඔබට….ජයෙන් ජය සහෝදරයා!!!!!

පාස් උනොත් ලකී

“පාස් උනොත් ලකී

ෆේල් උනොත් ජුකී”

එදා

එක පන්තියේ ඉඳන්

බත් පත් දෙකට බෙදන්

එකට හිටිය අපි….

අද

ඔයා එකවුන්ටන්ට්

මිස් වෙලා

මම “ගාමන්ට්

කෑල්ල” වෙලා

ජුකී මැෂිමට

අත හුරු වුනාට

පාඩම් පොතට

තිත තිබ්බට

මේ වෑයම

හිඟා නොකා

ජීවත් වෙන්න මිසක

රජ වෙන්න නොවේ…

-හෙඩිම උපුටා ගන්නා ලදී-

තාත්තාගේ අඳෝනාව

අනේ මැණිකේ…
දෝණි අද පරක්කුයි
මගේ හිතටත් ටිකක්
බයයි වගේ…….
ඔයාට විකාර
විභාගේ ළඟ නිසා
පන්ති ගොඩයි
තව ටිකකින් ඒවි…..
මැණිකෙට මතකද?
මම ඉස්සර ගාල්ලේ
ඉඳන් හැමදාම
කොළඹ ආවා
දෝණිගේ හිනාව බලන්න
මට නින්ද යන්නේ නෑ
මැණිකේ ඒ හිනාව
දකින්නැතුව….
මතකද?
මේකි පොඩි සංදියේ
ලෙඩ උනා
මම මැණිකේට
නොකිව්වාට
අපේ මගුල් මුද්ද
උගස් කළා
බෙහෙත් ගන්න
සමාවෙයන් මට
නොකිව්වාට
මතකද?
හන්දියේ නානාගෙ කඩේ?
හැමදාම මොනවහරි
ගේනකම් දෝණි
බලන් ඉන්නවා
මම ණයට කෑම
ගෙනාවා මැණිකේ
මේකි සතුටින්
තියන්න……
මට විශ්වාසයි මැණිකේ
අපිව කවදාහරි
දෝණි ගොඩ දානවා ….
අපේ දෝණි
හොඳ තැනකට එනවා…..
අර කව්ද බලන්න එන්නෙ
මැණිකේ ….
පොලිස් ජීප් එක නේද?
“මේ සිල්වා මහත්තයාගේ
ගෙදර නේද?
පොඩි කරදරයක් වෙලා
තියෙනවා
දුව කෝච්චියට බෙල්ල තියල
මේ ලියුම තිබ්බේ එතන
“අනේ තාත්තේ
මට සමාවෙන්න
මම යනවා”
අනේ දුවේ……
සමාවෙයන් මට
උඹව බේරා නොගත්තාට
උඹට ගොඩාක් රිදුනද
මයේ පුතේ
සමාවෙයන් මට
උඹේ ඔය හිනාව
අන්තිම වතාවට
නොදැක්කාට
හැබැයි පුතේ
දෙවියො උඹට
සමාව දෙයිද
මාවයි අම්මවයි
නුඹ නැති
සොවින්
මැරි මැරි
ඉපැද්දුවාට